Event agenda juni 2018

Vrijdag 1 juni 2018

Women network meetingpoint Iftar (vastenmaaltijd)

Women Network Meetingpoint organiseert een netwerkiftar voor vrouwen. Het is namelijk ramadan.
De netwerkiftar is bedoelt voor vrouwen (zowel moslima als niet-moslima) die ondernemend zijn en graag hun netwerk willen vergroten. Ben je op zoek naar een nieuwe baan en wil je hulp met jezelf presenteren? Of ben je op zoek naar een nieuwe opdracht voor jouw bedrijf en wil je van andere vrouwen leren hoe zij dit aanpakken? Kom dan naar onze netwerkiftar!!
Voor meer informatie klik hier.

 

 

 

Zaterdag 2 juni 2018
Masterclass Intersectionality,Racism&Whiteness in the Netherland

This masterclass will inform you the ways racism manifests itself in the Netherlands and it will be done with an intersectional approach. You will be taken on a journey challening your own privileges concerning ability, gender, sexual oriëntation and class.
Voor meer informatie klik hier.

 

 

 

Dinsdag 5 juni 2018
Visceraal Vetmeting

Waarom is een te hoog visceraal vet niveau gevaarlijk?

Visceraal vet is orgaanvet. Het zit dus om je organen, z.a. het hart, de maag, de darmen. De organen worden hiermee beschermd. Echter, met een te hoog visceraal vetniveau loop je het risico op ernstige gezondheidsklachten.

Een te hoog visceraal vetniveau komt niet alleen voor bij mensen met een maatje meer.
Op 5 Juni kun je het laten meten van 17.00 tot 21.00 uur bij Green Central in Almere
Voor meer informatie klik hier.

 

 

 

Woensdag 6 juni 2018
Workshop_ “jouw cv, motivatiebrief en het sollicitatiegesprek”.

Tijdens de workshop krijg jij tips en tricks van een recruiter.
De workshop is bedoeld voor hbo en wo studenten en
starters (max. 2 jaar werkervaring) met diverse studieachtergronden.
Voor meer informatie klik hier.

 

 

 

Zondag 10 Juni 2018

Hoe word je de best ontzuurde versie van jezelf?
Oververzuring maakt ons ziek. Als het lichaam te zuur is, is het niet goed in staat te ontgiften.
Op deze kennismiddag krijg je alle informatie over:

  • Wat is verzuring en hoe ontstaat het?
  • Wat kun je doen tegen verzuring?
  • Welke voedingsmiddelen zijn ontzurend en welke verzurend?
  • Hoe verzurend zijn dranken? Gaan we testen!
  • Hoe verzuurd ben je? Vul de test in!

Op deze middag wordt ook de inwendige mens goed verzorgd met gezonde Homemade hapjes en drankjes.
Een zeer interessante middag dus. Dit mag je niet missen. Want Vol = Vol!
Koop je kaartje bijtijds via deze link:  https://www.ticketkantoor.nl/shop/presentatie10Jun
Voor meer informatie klik hier. 

 

 

 

Zaterdag 16 juni 2018
Vaderdag taart maken

Hoe leuk is het om je man of vader een eigengemaakte taart te geven voor vaderdag?
De nadruk in de deze workshop is het decoreren van de taart naar eigen ontwerp.
Je leert alles over het decoreren van de taart.
De cake van de taart word van te voren gemaakt en krijg je in de workshop.
Kosten worden later bekend gemaakt, maar worden zo laag mogelijk gehouden.
Geef je snel op want er is ruimte voor een beperkt aantal vrouwen.
Voor informatie klik hier.

 

 

 

Zaterdag 16 juni 2018
Training Assertiveness and Communication

Get trained in being assertive! Educate yourself on the difference between subassertiveness and being agressive.
Get educated on when feedback is sincere and just a powerthing to put you down.
Voor meer informatie klik hier.

 

 

 

Woensdag 27 juni 2018
VIDM Zomer Take-off 2018

Ook behoefte om al die inspirerende mede-experts én de journalisten uit het VIDM netwerk te ontmoeten? We horen en lezen over elkaar, maar nu is er de kans om elkaar ook daadwerkelijk te zien.
Voor meer inforrmatie klik hier.

 

Event agenda mei 2018

.

Zaterdag 12 mei 2018 

Kennismakingscursus politiek! Voor vrouwen in Utrecht.

Heb je er wel eens aan gedacht om politiek actief te worden, wil je weten wat het inhoudt?
In de kennismakingscursus politiek leer je zoveel mogelijk over politiek, wat kun je bereiken als
raadslid/Statenlid, hoe werkt de raad/staten, wat zijn de verhoudingen tussen de politieke partijen.
Voor meer informatie klik hier.

 

.

 

Zaterdag 12 mei 2018 

Privilegetraining- unconscious biastraining.

On Saturday the 12th of May Sarita Bajnath (socratisch.nl) will give a privilegetraining (unconscious biastraining).
She co-designed the training for the documentary ‘Wit is ook een kleur’ (The color white) by Sunny Bergman.
This training will give you insight in your own privileges, privileges of others and what to do with it.
The main theme will be intersectional with the focus on white privilege.
Voor meer informatie klik hier.

.

 

Woensdag 16 mei 2018               

Marie Claire Masterclass Bouwen & Groeien

Op 16 mei brengt Marie Claire ambitieuze vrouwen bij elkaar voor de MC Masterclass ‘bouwen & groeien’ in het Tropenmuseum in Amsterdam. Onder anderen Lonneke Nooteboom van Style My Day en Maartje Maas van ASN Bank komen spreken,
én we sluiten feestelijk af met de uitreiking van de Starters Award 2018.
Voor meer informatie klik hier.

 

 

Donderdag 17 mei 2018              

Co-Work Sessie

Aan je eigen business werken in een fijne, relaxte, huiselijke omgeving samen met andere ondernemers.
Onder het genot van een lekkere cappuccino (of een kopje thee) kennis verkrijgen, ideeën opdoen en netwerken.
Allemaal op één dag en ook nog een heerlijke lunch verzorgd krijgen.
Zie voor meer informatie klik hier.

 

 

 

Zaterdag 19 mei 2018                   

#CreativeRevolution Masterclass ‘Financiële en Fiscale kennis’.

In de Masterclass ‘Financiële en Fiscale kennis’ kijk je samen met een van de beste accountants voor
de creatieve sector Bianca Gort naar hoe je op een slimme en efficiente manier je geldzaken regelt en organiseert.
Voor meer informatie klik hier.

 

 

 

Woensdag 23 mei 2018               

Mindset | Business

Wat is jouw overtuiging over jouw kwaliteiten en talenten – en de veranderbaarheid daarvan?
Een vaste mindset kan ontwikkeling belemmeren, terwijl een groeimindset kan zorgen voor motivatie, doorzettingsvermogen en
een passie voor ontwikkeling en leren.
Deze editie motiveert jou om te groeien en jezelf te ontwikkelen.
Zie voor meer informatie klik hier.

 

 

Zondag 27 mei 2018                      

OPEN DAG

Tijdens deze open middag ben je van harte welkom om kennis te maken met My Daily Lashes en een aantal andere onderneemsters. Je kunt o.a. langskomen omdat je meer informatie wilt over bv wimperextensions, wimperlifting of de trainingen die worden geven bij My Daily Lashes
Voor meer informatie klik hier.

 

 

 

 

Endometriose: als de pijn je ervan weerhoud te worden wie je echt zou kunnen zijn

7 jaar. Dat is hoe lang het voor de meeste vrouwen duurt om de diagnose endometriose te krijgen. Dit zijn 7 hele lange jaren, met familie en vrienden die je niet begrijpen, werkgevers die niet naar je luisteren en dokters die je niet verder helpen.

 

Als er een plek is waar vrouwen niet serieus genomen worden dan is dat wel de in medische wereld. Menstruatie is lange tijd in onze westerse wereld een groot taboe geweest. Klachten die daarmee te maken hebben worden afgedaan als normaal, neem maar een paracetamol. Maar wat als dan blijkt dat de klachten komen door een medische aandoening?

 

Zelf heb ik geluk gehad, het heeft mij één jaar geduurd om de diagnose te krijgen. Na een maanden klagen bij de dokters en een aantal echo’s bleek door middel van een MRI-scan dat ik endometriose had. Helaas gaat het voor de meeste vrouwen veel langzamer en moeizamer, wat apart is aangezien endometriose bij 1 op de 10 vrouwen voorkomt.

 

WAT IS ENDOMETRIOSE?

Endometriose is een aandoening waarbij weefsel dat lijkt op het baarmoederslijmvlies op andere plekken in het lichaam gaat groeien. Bijvoorbeeld in de darmwand, maar ook in de eierstokken. Het gaat hier groeien en veroorzaakt een ontsteking wat tot veel klachten kan leiden.

 

WAT DOET HET MET JE?

Het gaat bij endometriose om veel meer dan alleen een beetje pijn. Bij veel vrouwen komt het ook bij de darmwand voor waardoor de ontlasting zeer pijnlijk kan zijn, maar er kunnen ook klachten optreden tijdens de seks. Een paracetamol helpt niet tegen deze pijn, zelf slik ik naproxen maar er zijn momenten waar zelfs dat niet genoeg is. Sommige vrouwen gebruiken zelfs morfine. Daarnaast zorgt de pijn er ook voor dat vrouwen minder goed presteren, oververmoeid raken, niet kunnen werken of hun dagelijkse bezigheden niet meer kunnen doen. Ze verdwijnen als het waren en lijden in stilte. Zeker mentaal is dit zwaar, dierbaren en familieleden begrijpen vaak niet hoe het is.

 

In veel gevallen van onvruchtbaarheid blijkt dat endometriose de boosdoener is maar omdat een diagnose zo lang duurt, wordt dit vaak niet begrepen. Endometriose is niet te genezen, dokters weten nog helemaal niet eens wat de oorzaak ervan is. Via een operatie kan het weg worden gehaald, maar het komt in veel gevallen gewoon weer terug.

 

Er zijn naast het slikken van pijnstillers gelukkig nog genoeg alternatieve manieren om de pijn te verminderen. Reiki en Acupunctuur kunnen voor verlichting zorgen maar ook voeding kan een grote rol spelen. Zelf heb ik ondervonden dat het vermijden van soja, zuivel, gluten en toxische stoffen uit bijvoorbeeld plastic, echt van belang is. Hierdoor voel ik mij veel minder vermoeid en is de pijn ook vermindert.

 

LUISTEREN NAAR JOUW LICHAAM

Menstruatieklachten worden vaak gezien als iets wat hoort, wat normaal is en waar je je maar doorheen moet vechten. Dat is een mentaliteit die zo diepgeworteld zit dat wij vrouwen vaak niet goed luisteren naar ons eigen lichaam. Gewoon doorzetten denken we dan. Maar het lichaam heeft ons juist iets te vertellen en daar moeten we goed naar luisteren! Het is zó belangrijk om lichamelijke problemen serieus te nemen en opzoek te gaan naar een verklaring. Ook als dit betekent dat we geconfronteerd worden met een aandoening die niet te genezen is.

 

WAT KUN JIJ DOEN?

Er is veel te weinig bekendheid over deze aandoening. Zelfs dokters weten er vaak niets vanaf. Het is iets wat op hele jonge leeftijd kan voorkomen en voor veel problemen kan zorgen. Afgelopen maand was het ‘endomarch’, de maand van Endometriose. Maar het zou niet moeten ophouden bij maart! Het zou normaal moeten zijn dat vrouwen praten over de menstruatie en signaleren wanneer iets niet normaal is. Het is niet normaal als pijn je ervan weerhoud te worden wie je echt zou kunnen zijn. Dat is voor mij ook de reden waarom ik hierover schrijf op mijn blog, om andere vrouwen te helpen en te informeren.

 

Wil je meer weten over Endometriose? De stichting Endometriose heeft een website met duidelijke informatie. Wil je weten wat je naast pijnstillers kunt doen, dan kun je een kijkje nemen op mijn website over hoe voeding een invloed kan hebben op chronische ziektes.

 

Website: https://papapaleo.nl/

Facebook: https://www.facebook.com/papapaleo.nl/

Instagram: https://www.instagram.com/papapaleo/

Woman in Change

 

Stel jezelf voor.

Mijn naam is Myriam Wanders – Wieringa een Persoonlijke groei-aanmoediger in ‘durf te doen wat je durft te dromen’. Getrouwd met Martijn, moeder van Winston en verliefd op Sammy en Tijgertje onze twee katers.

 

Hoe heet je onderneming of wat voor baan heb je?

Als analyticus “Eigen kracht versterken” help ik vrouwen bij persoonlijke groei door bewuste focus op de ‘ik’.

Dit doe ik door middel van 1 op 1coaching, workshops en groepsbijeenkomsten die vrouwen versterken en verbinden. Die hen helpt bij de volgende stap zoals het vinden van werk, een opleiding of ondernemerschap.

Mijn missie is om vrouwen te helpen zichzelf te (her)ontdekken, zodat ze een leven van zelfvertrouwen en persoonlijk groei voor zichzelf kunnen blijven creëren.

Ik ben ervan overtuigd dat vrouwen die al hun talenten benutten tevredener en blijer in het leven staan. Met mijn rust breng ik vrouwen actief in beweging en verandering, zodat zij betere mogelijkheden creëren in werk, gezondheid, relatie en financiën.

Mijn doel is meer persoonlijke én maatschappelijke groei door bewuste focus op persoonlijke ontwikkeling. Vanuit mijn motto: En ga durven én ga doen!

https://www.womaninchange.nl/   

 

Wat heb je meegemaakt in je leven?

Ik groei op in een gezin waarin ik te maken heb met tegenstrijdige situaties. Door verandering in de gezinssamenstelling (door echtscheiding en geboorte van een baby) ontstaan er problemen van binnenuit: communicatiestoornissen en verkeerde verwachtingen ten aanzien van elkaar.

Adoptie, gezinsbreuk en een samengesteld gezin. De dynamiek in zo’n familiesysteem is vaak ingewikkeld en vraagt veel van kinderen en ouders. Wat betekent dit voor je leven? Waar loop je tegenaan en hoe wordt je toch een sterke vrouw?

Dit is mijn persoonlijke situatie in 2009: voor de 3e keer kom ik met burn out klachten in de ziektewet terecht. Ik ben het werken in de zakelijke dienstverlening al een flinke tijd zat en zit verwikkeld in allerlei complexe zaken met de vader van mijn kind. Ik ben totaal op en kan het allang allemaal niet meer aan.

Nu weet ik dat ik mezelf tijdens die 1e burn out totaal niet de tijd heb gegeven om weer rustig terug te re-integreren. Ik wilde normaal zijn en vooral aan alle maatschappelijk verwachtingen blijven voldoen.

Gelukkig, mijn contract wordt niet verlengd! En toch voel ik ook heel veel boosheid en verdriet. Waarom lukt het mij niet om deze keus zelf te maken? Hoewel ik dondersgoed weet dat ik echt weg moet uit deze ziekmakende werkomgeving. Maar het voelt zo als falen naar de buitenwereld toe want eindelijk voldoe ik helemaal aan het maatschappelijk plaatje: ik ben een echte Go-getter met maar een doel voor ogen z.s.m. doorgroeien naar de TOP. Toch is dit is het eerste moment dat ik een beetje toelaat om na te gaan denken over wat ik nu echt wil gaan doen.

 

Hoe ben je daar uit gekomen?

Goddank, heb ik een werkcoach die echt naar mij luistert waardoor ik akkoord krijg voor een omscholing. Tegelijkertijd met het starten van mijn studie, mag ik met  behoud van een WW – uitkering onderzoeken of het mogelijk is om als ZZPer Sport Empowerment trainingen aan te gaan bieden. Helaas zijn zes maanden te kort voor het opstarten van een bedrijf zonder naamsbekendheid en klanten. En komt het einde van mijn WW- uitkering inzicht en voel hierdoor een ontzettende druk ontstaan. Dit veroorzaakt veel stress gerelateerde klachten bij mij, omdat ik nu z.s.m. een inkomen moet zien te realiseren. Mede hierdoor en nog meer bijkomende lichamelijke klachten kom ik zwaar overbelast in de ziektewet terecht.

 

Het is opnieuw een moment van bezinning maar ook het besef om de signalen van mijn lichaam nu toch echt eens serieus te gaan nemen. Ik neem een dapper besluit en ga voor een 3-daagse intensieve groepstherapie van 12 maanden lang. Hier vind ik mijzelf beetje bij beetje weer terug. Wat voor mij betekent: ‘Durven om mijzelf te zijn in alle omstandigheden en het vormgeven van mijn leven vanuit mijn eigen diepste kracht en niet vanuit de wensen van anderen in mijn leven.’

Door de module persoonlijke groei & zelfinzicht krijg ik heel veel nieuwe persoonlijke inzichten en ontdek nog meer diepere lagen van mezelf. In kleine stapjes durf ik mezelf meer en meer open te stellen naar andere toe. Door het afsluiten van deze module, door middel van een Persoonlijk Ontwikkel Plan kom ik tot inzicht dat het volgende voor mij nog echt een uitdaging is: hulpvragen, contact aangaan met nieuwe mensen en het overwinnen van mijn faalangst.

 

Zodoende volg ik in 20012 via Vrouw en wijzer/de Schoor een empowerment training. Hier ervaar ik hoe fijn het is om samen met elkaar aan persoonlijke doelen te werken. Met als mooie persoonlijke bekroning dat ik vanuit de groep gevraagd wordt om de terugkomochtenden te gaan begeleiden. De empowerment training doet mij nog meer vanuit mijn eigen kracht in mijzelf geloven. Hoe fantastisch is het dat mijn doelen steeds meer tot ontwikkeling komen. Een van mijn doelen is: om frequent te blijven netwerken en deel te nemen aan diverse workshops en trainingen. Ik blijf intensief contact onderhouden met Vrouw en wijzer en dat resulteert dat ik de volgende werkzaamheden zelfstandig mag gaan doen: het voeren van intakegesprekken, 1 op 1 coaching en assisteren tijdens de empowerment training. Zo ervaar en leer ik hoe een trainer een groep tot ontwikkelen laat komen. Naast dat ik bij Vrouw en wijzer aan mijn persoonlijke ontwikkeldoelen werk, doe ik dit ook bij stichting Postive Life. En ook hier assisteer ik de trainer bij het ontwikkelen en verzorgen van groepstrainingen.


In 2016 voel ik vanuit mijn eigen kracht dat het tijd is om voor mijn lang gekoesterde droom te gaan: ik ben klaar om opnieuw te gaan ondernemen! Vlak voordat ik bij de KvK naar binnenloop zeg ik hardop tegen mezelf: ‘Woman in Change’, mijn onderneming.

Zoals je hebt kunnen lezen in mijn persoonlijke levensverhaal, heb ik ook de nodige momenten gehad waarbij ik hulp nodig had. Ik weet dat er veel vrouwen zijn, die hier ook mee worstelen en vaak helaas niet meer weten wie zij zijn.

Graag zet ik mijn passie in voor hetgeen wat ik graag wil: vrouwen ondersteunen bij hun persoonlijke reis. Een reis die ik ook heb gemaakt maar op een andere wijze.

Met Woman In Change richt ik mij speciaal op vrouwen die willen werken aan persoonlijke groei en zelfinzicht.

Myriam Wanders - Wieringa - Woman in Change at FEMME X

 

Zou je het anders aanpakken als je het allemaal opnieuw over mocht doen?

Natuurlijk heb ik dat in bepaalde fases in mijn leven geroepen. Maar nu weet ik dat mijn levensloop mij heeft gevormd tot de persoon die ik ben.

 

Welk advies geef je andere vrouwen die het op dit moment zwaar in hun leven hebben?

Lieve Jij! Ja, jij degene die dit leest. Je bent mooi, getalenteerd en geweldig in wie jij al bent. Vergeet dat nooit.

 

Social media:

www.womaninchange.nl

www.instagram.com/womaninchange7009
www.linkedin.com/in/myriamwanderswieringa

https://www.facebook.com/womaninchangealmere/

Gelukkig zijn is een keuze

Stel jezelf voor.

Mijn naam is Magda Dijk, ik ben 33 jaar. Ik ben getrouwd en woon in Nieuwegein.

 

Hoe heet je onderneming of wat voor baan heb je?

Ik coach vrouwelijke slachtoffers van seksueel geweld om weer gelukkig te zijn. Mijn motto daarin is ‘Gelukkig zijn is een keuze’. Meer informatie over mijn werk kan je lezen op mijn website: www.magdadijk.nl of op mijn Facebookpagina: https://www.facebook.com/CoachMagdaDijk

 

Wat heb je meegemaakt in je leven?

Op mijn 16e verloor ik na een naar ziektebed mijn oma die als een 2e moeder voor mij was. Nog geen 2 maanden na haar overlijden ben ik verkracht door de vader van het oppasgezin waar ik al jaren over de vloer kwam. Bij thuiskomst gaf hij me wat te drinken.
Ik nam een slok en het volgende wat ik me herinner is dat ik met hem op de slaapkamer ben en ik voel hoe hij bij me naar binnen dringt. Ik lig verstijfd van angst. De volgende ochtend sta ik in de badkamer en staar ik naar mijn ondergoed vol bloed. Ik weet amper wat me is overkomen en dit was mijn eerste ervaring met seks. Ik stop het weg en leef mijn leven verder.

Uiteindelijk duurt het ruim 11 jaar voor ik het pas aan iemand vertel. Door een ongepast sms’je van mijn baas op het werk komen uiteindelijk alle herinneringen aan de verkrachting naar boven. In juli 2012 vertel ik het aan mijn ouders. Ze zakken allebei huilend in elkaar op de grond. Pas bij het zien van hun verdriet besefte ik hoe heftig het was. Ik kwam ziek thuis te zitten en ging naar een psycholoog. Daar werd een depressie en PTSS vastgesteld. Ik was continue gespannen. De pijn, het verdriet en de woede waren zo groot. Ik kon er niets mee en zag wat het met mijn omgeving deed. Ik wilde dat mijn leven weer zo snel mogelijk normaal zou worden. Dus ik probeerde het deurtje dicht te duwen en zo snel mogelijk te re-integreren.

Maar het deurtje kon niet meer dicht. En het re-integreren was te snel. In mei 2013 stond ik onder de douche en dacht ik zo wil ik niet langer leven ik wil er een eind aan maken. Toen stortte ik echt compleet in. Ik durfde niet meer naar buiten, er waren dagen dat ik niet eens mijn bed uit kwam. Ik was depressief en suïcidaal en besloot uiteindelijk te stoppen met werken om aan EMDR-therapie te kunnen beginnen.

Naast de verkrachting kreeg ik helaas nog meer tegenslagen. Mijn man en ik hebben helaas een onvervulde kinderwens. Mijn grootste nachtmerries namelijk dat mijn zusje en/of schoonzusje wel zwanger zouden raken zijn beiden uitgekomen. En als klap op de vuurpijl hebben mijn ouders het contact met mij en mijn toen hoogzwangere zusje verbroken. Kortom genoeg ellende.

 

Hoe ben je daaruit gekomen?

Allereerst heeft de EMDR-therapie enorm goed geholpen. Daardoor verdwenen de herbelevingen en werden de herinneringen dragelijk. Ook ben ik gestart met Haptotherapie. Daar kwam ik erachter dat mijn lichaam 24/7 in de hoogste alarmfase stond wat enorm veel spanning veroorzaakte. Ook is de onvervulde kinderwens en de relatie met mijn ouders veelvuldig aan bod gekomen wat me ontzettend veel inzichten heeft gegeven.

Ik besefte mij dat mijn dader een paar uur de macht over mij had gehad, maar dat ik het nu liet gebeuren dat hij mijn hele leven de macht over mij had. En dat wilde ik niet, dus ik ging keihard aan de slag met verwerken.

In 2014 heb ik alle moed bij elkaar geraapt en heb ik de vrouw van mijn dader een e-mail gestuurd. Tegen mijn verwachting in kreeg ik na een dag al een positieve reactie van haar. Ze geloofde me direct. Samen hebben we mijn dader geconfronteerd. Dat was het engste moment uit mijn leven.  Hij ontkende keihard in mijn gezicht. Maar ondanks dat ging ik als winnaar naar buiten. Ik voelde me zo sterk en krachtig.

Inmiddels zat ik ruim een jaar thuis zonder werk, maar binnen 6 weken na de daderconfrontatie vond ik weer een baan. Ik begon heel rustig met 2 dagen in de week. Niemand daar wist van mijn verleden, en dat vond ik een verademing.

In 2015 raakten zowel mijn zusje als schoonzusje zwanger en verbraken mijn ouders het contact met mij. Maar omdat ik al zo sterk uit de verkrachting was gekomen kon ik hier beter mee dealen. Het deed ontzettend veel pijn, maar de pijn mocht er wel zijn.

Langzaam ben ik alles gaan verwerken. Met resultaat! Ik ben weer gelukkig! Mijn zelfbeeld is weer normaal, ik heb een fijne relatie en ook een goed seksleven. En ik pas elke week op mijn neefje! Ik heb geleerd om voor mijzelf op te komen en kan nu heel goed nee zeggen. Ook weet ik goed om te gaan met triggers en boosheid en verdriet. Weggaan zal het nooit, maar het heeft geen invloed op mijn geluk in mijn dagelijkse leven.

 

Zou je het anders aanpakken als je het allemaal opnieuw over mocht doen?

Natuurlijk had ik het liefst gewild dat ik direct na de verkrachting huilend naar huis was gerend en om hulp had gevraagd. Maar dat ik dat niet gedaan heb snap ik heel goed. Ik ben ontzettend trots op mijzelf wat ik bereikt heb. Wel was mijn weg lang, onnodig lang. Dus als ik het terug kon draaien zou ik veel vaker in het diepe gesprongen zijn, me niet zo hebben laten leiden door angst en meer in mogelijkheden gedacht hebben. Dat is ook de reden waarom ik anderen zo graag wil helpen. Ik wil de weg voor hen korter maken.

 

Welk advies geef je andere vrouwen die het op dit moment zwaar in hun leven hebben?

Accepteer dat het pijn doet en dat verdriet en/of boosheid erbij horen. Pas als je het gaat accepteren kan je ermee aan de slag gaan. Probeer verder alert te blijven dat je uit angst niet steeds de gemakkelijkste weg wil kiezen (kop in het zand steken, niet open zijn over hoe het met je gaat, jezelf steeds meer afsluiten etc.). Ik heb vaak de makkelijkste weg gekozen waardoor ik het mijzelf alleen maar moeilijker heb gemaakt. Wees ook niet bang om professionele hulp te zoeken. En wees alsjeblief lief voor jezelf! Vergelijk jezelf niet steeds met anderen, maar focus je alleen op je eigen pad. Dus denk aan de ene kant niet dat iedereen het beter heeft dan jij en bagatelliseer aan de andere kant ook niet je eigen ellende door het te meten met een ander. Er is geen gradatie in hoe erg iets is, alle ellende is erg. Voel heel goed bij jezelf wie en wat wel of niet goed voelt en handel daarnaar. Het is goed om egoïstisch te zijn en eerst goed voor jezelf te zorgen.

Mocht je zelf ergens tegenaan lopen en/of willen reageren op mijn verhaal of nog vragen hebben zou ik het enorm leuk vinden als je mij een mail zou sturen magda@magdadijk.nl

Worstelen met vermoeidheid

Stel jezelf voor.

Ik ben Joyz. 31 jaar. En ik woon in Brabant samen met mijn vriend.

 

Hoe heet je onderneming of wat voor baan heb je?
Ik heb mijn eigen praktijk de Seksualiteitscoach. Met mijn praktijk geef ik vrouwen de seksuele voorlichting die zij nooit hebben gehad, maar iedere vrouw op haar 16e had moeten krijgen. Veel vrouwen voelen zich onzeker, hebben vragen of lopen tegen problemen aan in hun liefdesleven. Hen geef ik advies en tips zodat zij meer gaan genieten, vertrouwen in zichzelf en dat liefdesleven krijgen waar zij gelukkig van worden. www.seksualiteitscoach.nl
 

Wat heb je meegemaakt in je leven?

Vanaf mijn 12e heb ik last van chronische vermoeidheid. Ik was altijd zo moe dat ik geen hele dagen naar school kon. Tijdens mijn studie ging het iets beter, omdat ik minder lange dagen had. Maar toen ik moest gaan werken, hield ik het niet vol. Mijn vermoeidheid maakte het moeilijk voor mij om financieel onafhankelijk te zijn. Mijn sociale leven werd steeds kleiner. Ik kon niet zomaar naar mijn vriendinnen toe, want die energie had ik niet. En ook in mijn relaties zorgde dat voor veel onbegrip en was het moeilijk omdat ik door mijn vermoeidheid erg beperkt en helaas vaak ook niet op mijn gezelligst was.

 

Hoe ben je daar uit gekomen?

Ongeveer 4 jaar geleden ging alles mis voor mijn gevoel. Op mijn werk ging het niet goed, ik mistte mijn vriendinnen en mijn relatie ging over. Mijn leven stond op zijn kop. Ik ben toen voor de zoveelste keer naar de dokter gegaan, want ik wist echt niet hoe ik verder moest. De huisarts heeft toen de diagnose cvs (chronisch vermoeidheidssyndroom) bij me gesteld en me doorverwezen naar het revalidatiecentrum. Na 16 jaar weggestuurd worden met je ‘je bent helemaal gezond, ik kan niets voor je doen’ gebeurde er eindelijk iets. Eindelijk was er iemand die me het gevoel gaf dat ze me geloofde en ik geen aansteller was.

Een ‘medicijn’ is er niet voor, maar de huisarts wilde me wel helpen om er zo goed mogelijk mee om te gaan. Om ervoor te zorgen dat ik er zo min mogelijk last van had. In het revalidatiecentrum werd ik begeleid door een psycholoog, fysiotherapeut en een ergotherapeut. Met hun hulp ging ik weer in mezelf geloven. Ook hebben ze me geholpen om minder streng voor mezelf te zijn en meer naar mijn lichaam te luisteren. Tot dat moment wist ik niet dat ik vooral heel boos was op mezelf en door mijn perfectionisme mezelf nooit goed genoeg vond. Door een stapje terug te nemen, lukte het me om uiteindelijk veel meer te gaan doen. Door beter te plannen en meer van de kleine dingen te genieten, werd het makkelijker om de dagen door te komen. Door naar mijn lichaam te luisteren en te accepteren werd de vermoeidheid veel minder een last. Mijn leven werd rijker en weer leuk. In die periode ben ik onder andere een opleiding tot seksualiteitscoach gaan volgen. Eerst gewoon uit interesse, omdat ik zelf ook zo geploeterd had in mijn liefdesleven. Later bleek ik er zoveel voor mezelf uit te halen en het zo leuk te vinden, dat ik ook andere vrouwen hiermee wilde helpen en er mijn werk van heb gemaakt.

 

Zou je het anders aanpakken als je het allemaal opnieuw over mocht doen?

Dat vind ik een moeilijke vraag. Natuurlijk was het fijn geweest als ik niet 16 jaar lang met die vermoeidheid had hoeven te worstelen. Misschien dat ik nu meer artsen zou raadplegen en me minder makkelijk weg zou laten sturen zonder hulp. Maar aan de anderen kant ben ik wel op dit punt in mijn leven gekomen door wat ik allemaal heb meegemaakt. Door de weg die ik heb afgelegd weet ik goed wat belangrijk voor me is, wat ik leuk vind, waar ik voldoening uit haal. En dat zijn de dingen waar mijn leven nu op gebaseerd is. Daardoor ben ik misschien wel veel gelukkiger dan ik anders was geweest. En denk ik dat ik ook beter ben in mijn werk en een leuker persoon ben voor mijn omgeving.

 

Welk advies geef je andere vrouwen die het op dit moment zwaar in hun leven hebben?

Het komt het goed. Blijf in jezelf geloven. Lukt het je niet alleen, blijf dan zoeken naar de juiste mensen die je wel kunnen en willen helpen. Er komt dan vanzelf een dag waarop je wakker wordt en je jezelf realiseert dat het leven nog leuker en mooier is dan je ooit had kunnen wensen.

De kracht in jezelf!

Stel jezelf voor.

Ik ben Hannah Kwantes-Felthuis, geboren eind jaren 60, al meer dan 25 jaar getrouwd en samen hebben wij een zoon van 15.
Ik stel mezelf bijna altijd voor met mijn beide achternamen. Het zijn allebei namen in mijn leven die belangrijk zijn. Mijn meisjesnaam heb ik jaren niet gebruikt, maar later in mijn leven ben ik het weer gaan toepassen omdat mijn kunstgaven en talenten wel uit deze familie komen. Mijn getrouwde naam draag ik omdat mijn gezin belangrijk voor mij is en ik dat hiermee wil uitdragen.

 

Hoe heet je onderneming of wat voor baan heb je?

Sinds februari 2016 (precies 30 jaar na een dramatische wending in mijn leven!) staat mijn atelier hemel en aarde(n) ingeschreven bij de KvK. www.hemelenaarden.nl / www.facebook.com/www.hemelenaarden.nl

 

Wat heb je meegemaakt in je leven?

Ik groeide op als hoog sensitief, behoorlijk verlegen meisje in een gezin met weinig stevigheid.
Op mijn 17e stopte ik met de havo en wilde ziekenverzorgster worden, met uiteindelijke doel als verpleegkundige in ontwikkelingslanden te gaan werken. Vlak voordat ik begon aan de opleiding was ik zó onzeker dat ik eigenlijk niet durfde.
De wereld was voor mij één grote boze ruimte waarin ik het gevoel had dat ik verdronk.
Toch startte ik de opleiding en begon mijn vleugels uit te slaan. Maar al na een paar weken werd ik weer vleugellam geslagen.
Ik maakte een ernstig verkeersongeluk mee, een vrachtauto reed over mijn beide benen. Maandenlang heb ik in het ziekenhuis gelegen en gerevalideerd in een revalidatiecentrum. Toen ik na 7 maanden weer naar huis ging kon ik een paar stappen lopen, maar zat meestal in een rolstoel. Nog een jaar heb ik gerevalideerd vanuit huis.

En toen was ik 1,5 jaar verder. Toekomst als verpleegkundige ging niet meer. Uit ‘nood’ deed ik een opleiding agogisch werk, maar ik wist al dat een heleboel beroepen in die sector ook lichamelijk niet haalbaar waren.
Maar met het doel daarna HBO te kunnen doen ben ik begonnen.
Tijdens de opleiding ‘stortte’ ik in. Wat ik in mijn jeugd niet had meegekregen aan stevigheid en wat ik had meegemaakt met het ongeluk kon ik moeilijk verwerken. Alle moeilijkheden die er op dat moment waren in ons gezin hielpen daar niet bij. Ik kwam thuis te zitten en ging in therapie, waarvan een deel intern. Hier zat ik zo’n beetje op het dieptepunt van mijn leven. Hoewel ik in die periode wel mijn man heb leren kennen, dus geluk er ook absoluut was, was er ook een groot gapend gat als ik naar de toekomst keek.

 

Hoe ben je daar uit gekomen?

Er is één moment geweest dat ik me heel duidelijk herinner.
Ik reed in de auto vanuit mijn opleiding waar ik toch mee verder was gegaan terwijl ik aan het eind van de therapie zat.
En ineens dacht ik: ‘wil ik zo verder?
Blijf ik slachtoffer in mijn eigen leven? NEE!’
Dat wilsbesluit heeft eigenlijk aan het begin gestaan van een weg opwaarts, die echt nog wel jaren heeft geduurd en verschillende therapieën verder. Niet lang daarna ontdekte ik de klei. Ik ging boetseren, alle gevoelens en emoties kwamen tevoorschijn in mijn beelden. Dit is zo helend geweest. Wat ik niet goed onder woorden kon brengen, kon ik verbeelden in klei.
Jaren gingen verder waarin het in mijn eigen gezin ook niet altijd over rozen ging en we verschillende moeilijkheden tegen kwamen, maar in plaats van dat het mij slachtoffer maakte, werd ik steeds sterker en kwam in mijn eigen kracht te staan.
Dit kon ik trouwens niet zonder mijn geloof. God is in deze perioden (en nog) heel belangrijk geweest als Heelmaker.

Vanaf het moment dat ik in mijn eigen kracht stond ontstond bij mij het verlangen om klei te combineren met ‘er zijn voor andere vrouwen’. Een eigen atelier begon vorm te krijgen in mijn hoofd. Maar zou ik dat lichamelijk kunnen?
Ik ging de opleiding tot Keramist doen en tot mijn verbazing werd ik lichamelijk ook sterker. Het sjouwen met klei, de energie die ik er van kreeg, droeg mee aan lichamelijk herstel. Jaren waarin ik zittend werk had gedaan als secretaresse in de GGZ, had ik vaak last van mijn knie en van mijn bekken. Gek genoeg heb ik daar sinds ik lichamelijk zwaarder werk doe veel minder last van.
En als ik er last van heb kan ik het wel zo aanpassen dat het werk in mijn atelier door kan blijven gaan.

 

Zou je het anders aanpakken als je het allemaal opnieuw over mocht doen?

Eigenlijk niet. Natuurlijk kan ik zeggen met de kennis van nu, dat ik veel eerder begonnen zou zijn met mijn atelier. Maar ik denk dat ik deze weg nodig had om zo ver te komen als ik nu ben. Dus met mildheid kijk ik terug naar de worstelingen, naar de onzekerheden, naar alle ervaringen, want ze hebben mij gemaakt tot de persoon wie ik nu ben.

 

Welk advies geef je andere vrouwen die het op dit moment zwaar in hun leven hebben?

Vlucht niet weg voor moeilijkheden in je leven. Ga er dwars doorheen. Zoek de kracht in jezelf of in je geloof om toch gewoon je leven te leven op het moment dat het moeilijk is. Het blijft niet altijd zwaar en donker, al zie je dat op dit moment niet. Kijk niet teveel naar anderen die het beter lijkt te gaan. En zoek iets waarin je jezelf kunt uiten……ik zou zeggen: probeer klei.

Maak je dromen waar!

Stel jezelf voor.

Ik ben Ingrid Bakker een energieke dame van 53 jaar die nog volop in het leven staat, leergierig en ambitieus is.
Ik heb een zoon van 25 jaar (het mooiste wat mij is overkomen) en ik heb altijd buiten het moederschap parttime gewerkt.
Momenteel werk ik parttime al 14jaar met veel plezier bij een heel leuk Autobedrijf in Almere als verkoopondersteuning, officemanager een spil.
Buiten mijn parrtime baan sta ik bij diverse castingbureau’s ingeschreven.
Ik doe aan licht acteer, figuratie en modellen werk voor TV, Commercials, TV series,  Films en bedrijfsvideo’s. Lekker divers.
Ook sta ik regelmatig model voor uiteen lopende opdrachten, magazines en voor portfolio vulling.

 

Wat is de naam van je onderneming?

Wat als hobby begon ben ik sinds 15 november jl. officieel freelancer met de naam:
Ingrid Bakker Edelfigurant-Model.
Ik heb nog geen website wel houdt ik mij portfolio bij via Facebook en Instagram:

https://www.facebook.com/ingrid.bakkerfigurant?ref=bookmarks

https://www.instagram.com/ingrid_edelfigurant.model/

 

Wat heb je meegemaakt in je leven?

Toen mijn zoon 16 jaar was ging hij door de weeks wonen op een campus.
Hierdoor kreeg ik weer tijd voor mezelf.
Tja en hoe wilde ik mijn tijd gaan invullen?
Ik kwam op een gegeven ogenblik een oproep tegen dat er figuranten werden gezocht  voor de TV serie Ramses.
Ik heb mij daar toen voor opgegeven en ik werd geboekt om mee te werken.
Het was een onwijs leuke dag, compleet gesytled in de jaren 50 en op dat moment is de virus van het figureren toegeslagen.
Nu wil ik er bij vertellen dat ik het op school altijd onwijs leuk vond om toneelstukjes te spelen (het verplaatsen in de huid van een ander waar ik mij fantasie ik kwijt kon).
Na diverse figuratie opdrachten kreeg ik de smaak te pakken van het figureren, maar ik wilde meer.

Ik heb op een gegeven ogenblik meegewerkt voor een studentenproductie, dit was zonder tekst, maar voor deze opdracht ging het vooral om de expressie.
Voor mij persoonlijk is dit nog steeds de mooiste opdracht die ik heb mogen doen.
Mijn vader was toen nog niet zolang overleden en ik zat nog in een rouw proces.

In de video speel ik de dochter die bij haar vader op bezoek kwam die aan dementie lijdt.
Het samenspel, de vader en de sfeer van de set emotioneerde mij toen heel erg, maar tevens was het ook weer een stukje rouw verwerking voor mijzelf.
Mijn moeder is op 56 jarige leeftijd overleden en ik realiseerde mij tijdens de opnames van deze video dat ik wees ben.

 

Hoe ben je daar uit gekomen?

Na het overlijden van mijn vader is er een knop bij mij omgegaan.
Ik wil leven en genieten van het leven en van mij dierbare.
Op mijn 21e jaar heb ik mijn rijbewijs gehaald en ik reed bijzonder weinig met auto ivm rijangst.
Nu rij ik het hele land door met mijn eigen bolide die ik nu twee jaar heb.
Ik realiseer mij dat het leven kort kan zijn.
Het acteren en het modellen werk heeft mij geholpen, en ik LEEF.
Ik heb oa meegewerkt radio1 en het onderwerp was dementie.
Ik moest hiervoor midden in de nacht naar de studio in Hilversum komen en de volgende dag gewoon werken. Maar wat vond ik dit gaaf om te doen en mee te maken.
Al dit soort acties, elke keer weer het niet weten wat de dag gaat brengen, hoe de set is, kan ik de locatie wel vinden en hoe ziet de locatie eruit, de mensen waar je mee gaat samenwerken het is altijd weer spannend en een uitdaging en dit maakt het juist zo leuk.
Persoonlijk voor mij is het een goede ontwikkeling geweest het heeft veel van mijn onzekerheid weggenomen (oke soms ben ik dit nog wel) ik stap gewoon op alles af.
En nee het is niet eng om alleen de uitdagingen aan te gaan, het heeft mij sterker gemaakt.
En ook het verlies van mijn ouders heeft mij gesterkt, met wat ik nu doe en wie ik nu ben.

 

Zou je het anders aanpakken als je het allemaal opnieuw over mocht doen?

En nee ik zou het niet anders aanpakken.
Het is op een gegeven ogenblik op mijn pad gekomen en daar ben ik blij mee en ik ben blij met de opdrachten die ik tot nu heb mogen doen en ik vertrouw erop dat er nog vele zullen komen.

 

Welk advies geef je andere vrouwen die het op dit moment zwaar in hun leven hebben?

Kortom ga erop uit en onderneem.
Blijf niet in de slachtoffer rol, daar wordt je niet beter van, maar ga vooral leven en genieten van de dierbare en de kleine dingen van het leven.
En maak je dromen waar.

Het beste wat je kunt worden is jezelf

Stel jezelf voor.

Mijn naam is Karin van Keimpema, 48 jaar ik woon in Almere en heb een zoon van 22 jaar en een dochter van 18.

 

Hoe heet je onderneming of wat voor baan heb je?

Ik heb mijn eigen coachingspraktijk www.hart-denken.nl  Als expert en ervaringsdeskundige begeleid ik vrouwen, tijdens of na een heftige periode in hun leven, om hun zelfvertrouwen weer terug te vinden en weer grip op hun leven te krijgen.

Ik ben opgeleid als coach/counselor en ben tevens gediplomeerd mindful en compassie coach, tevens coach ik veel doormiddel van creatieve werkvormen.

Tevens begeleid ik als re-integratiecoach mensen met kanker. Bij de diagnose kanker zijn er voor zowel de werknemer als de werkgever veel vragen en obstakels, hierbij begeleid ik zowel de werknemer als de werkgever omdat (blijven)werken en je waardevol en nuttig voelen bijdragen aan het herstel.

 

Wat heb je meegemaakt in je leven?

Nu 4 jaar geleden kreeg ik de diagnose borstkanker. Ik was net een paar maanden verwikkeld in een (v)echtscheiding en had op mijn werk te maken met ongewenst gedrag vanuit mijn direct leidinggevende. Tevens liep ik op mijn wenkbrauwen door jarenlang te veel van mezelf te vragen op werkgebied en privé. Ik was hoofdkostwinner en heb jarenlang gewerkt in hogere managementfuncties en benaderde alles vooral rationeel. Luisteren naar mijn lichaam deed ik niet… Tot het moment van de diagnose.

 

Hoe ben je daar uit gekomen?

Mijn wereld stond totaal op zijn kop en ik besefte mij dat als ik op deze manier doorging ik het niet zou redden. Op dat moment ging er een knop om en besloot ik te luisteren naar mijn lichaam en vooral naar mijn hart. Geen beslissingen meer uit rationele overwegingen maar puur vanuit mijn hart. Mezelf voorop stellen en vooral lief zijn voor mezelf. Mindfulness en compassie werden onderdeel van mijn leven. Ik nam een puppie zodat ik de deur wel uit moest en in beweging bleef. Een week voor mijn eerste chemo kreeg ik te horen dat mijn contract niet werd verlengd. Hard en vervelend op dat moment maar het bood mij tevens de mogelijkheid om na te denken hoe mijn droom te verwezenlijken namelijk een eigen coachingspraktijk. De opleiding had ik al afgerond.

Vervolgens ben ik mij, na alle behandelingen, doormiddel van een opleiding gaan specialiseren als mindful-en compassiecoach, heb ik een opleiding coaching met creatieve werkvormen gevolgd en mij verdiept in de positieve psychologie.

 

Zou je het anders aanpakken als je het allemaal opnieuw over mocht doen?

Ik noem de kanker wel eens een “vreemd verpakt kadootje” ik gun het niemand maar het heeft mij wel heel veel gebracht en het is eigenlijk een hele gelukkige periode uit mijn leven als ik er op terug kijk. Wat ik anders zou aanpakken is dat ik eerder aan mezelf zou denken, niet continue alleen maar alles voor anderen zowel werk als privé maar vooral goed voor mezelf zorgen. Want pas als je goed voor jezelf zorgt kun je ook voor een ander zorgen!

 

Welk advies geef je andere vrouwen die het op dit moment zwaar in hun leven hebben?

Wees niet zo hard voor jezelf. Wees lief voor jezelf, luister naar je hart en je lichaam en wordt het beste wat je ooit kunt zijn: JEZELF!

Schroom niet hier hulp bij te zoeken, je bent het waard!

De nacht die mijn leven voorgoed veranderde.

Ik weet nog goed toen ik het telefoontje kreeg en mijn nachtmerrie begon. De nachtmerrie die eindigde in het verlies van de dierbaarste persoon. Mijn maatje, diegene waar ik oud mee wilde worden.

Zijn broertje belde mij tijdens de voetbaltraining. Hij zei dat ik met spoed naar het ziekenhuis moest komen, omdat het niet goed ging met zijn broer.

Die woensdagavond was hij naar de eerste hulp gegaan omdat hij plotseling een sikkelcelcrisis had gekregen en donderdag was ik de hele dag bij hem.

Hij had een sikkelcelcrisis met longontsteking. Zijn laatste crisis was tien jaar daarvoor geweest. Wij dachten dat hij zoals gewoonlijk maandag weer naar huis kon gaan, nadat hij weer wat extra bloed had gekregen.

Toen ik die donderdagavond met tegenzin wegging, spraken we af dat ik pas zaterdag weer langs zou komen met onze zoon.  En dat ik vrijdag even paar afspraken voor hem zou verzetten en naar voetbaltraining zou gaan.
Niet wetend dat die laatste kus onze afscheidskus zou zijn.

Nadat ik aankwam bij het ziekenhuis, hoorde ik dat hij het benauwd had gekregen en daarvoor werd behandeld.
Maar dit duurde wel heel lang. En ik ben niet het afwachtende type. Helemaal niet als het om mijn dierbaren gaat. Ik ging bij de deur van de behandelkamer staan en eiste een verklaring.
Ik hoorde dat hij tijdens de behandeling een klap gekregen had en werd in verband met de beademingsapparatuur in slaap gehouden.

Die nacht heeft hij voor zijn leven gevochten! Ik zag hem zweten en zag dit als een goed teken.
Maar op een bepaald moment was het klaar.
Plotseling voelde hij koud aan en ik kreeg een naar gevoel over mij heen.
Zijn organen vielen langzaam achter elkaar uit.
Op het moment dat de apparatuur uitviel schreeuwde ik dat hij moest vechten, maar toen was hij al weg.

Ik kon het gewoon niet geloven en ik had het moeilijkste telefoongesprek met mijn zoon.
Ik moest aan een kind die geloofde dat het ziekenhuis zieke mensen beter maakte, vertellen dat het ziekenhuis zijn vader niet beter had gemaakt.

De dagen daarna had ik het druk met alles te regelen voor de begrafenis.
Na de begrafenis was ik op, maar ik moest verder voor mijn zoon!
Het was een lange tijd van overleven en proberen om alles weer in balans te krijgen!
Uiteindelijk is dit merendeel gelukt.

We zullen nooit meer hetzelfde zijn als voor zijn overlijden.
Je raakt bewust om meer uit het leven te halen!
Om meer de boel, de boel te laten. Zodat je meer van de mooie momenten geniet.

En ja ik heb ook soms een dipje, maar dan geef ik mezelf weer een preek.
Alle problemen zijn peanuts vergeleken met wat ik al heb meegemaakt!

 

Mijn naam is Georgine Panhuijsen en ik ben eigenaar van Vrouw op eigen benen.