Positieve communicatie met je puber stimuleren en omgaan met onbeschoft gedrag

 

De puberteit! Er verandert veel bij jongeren die in de puberteit komen. Tieners willen hun eigen identiteit ontwikkelen en willen zelf beslissen wie ze zijn. Hierdoor kunnen ze in conflict raken met hun ouders. Zo kunnen pubers onbeleefd en onbeschoft reageren, koppig zijn, humeurig en snel boos worden. Voor ouders betekent dit dat zij snel moeten schakelen, herkennen zij hun kinderen niet altijd terug en weten zij niet zo goed hoe ze hiermee om moeten gaan. In deze blog enkele tips om positieve communicatie met je puber te stimuleren en hoe om te gaan met onbeschoft en onbeleefd gedrag.

  • Bespreek actuele zaken en gebeurtenissen met je tiener. Dit kan bv. tijdens het kijken van het journaal. Vraag naar hun mening over wat er is gebeurd, of wat er zou moeten gebeuren. Stimuleer je puber om een probleem van verschillende kanten te bekijken. Het is niet de bedoeling dat je je kind ervan overtuigt het met je standpunten eens te zijn maar dat je je kind stimuleert om een situatie vanuit verschillende standpunten te bekijken.
  • Wees bereid om nieuwe ideeën te bespreken en te verkennen. Probeer de opvattingen en ideeën van je kind niet te zien als een rechtstreekse aanval op je gezag. Als je accepteert dat je puber nieuwe ideeën en inzichten met je moet verkennen zal je een nieuwe meer volwassen relatie met je kind ontwikkelen.
  • Toon interesse in de dingen waarover je puber praat. Je hoofddoel is dat je geïnteresseerd bent in de stelling en niet om deze in twijfel te trekken. Respecteer de pogingen van je puber om zijn mening te geven.
  • Geef het goede voorbeeld. Pubers hebben vaak respect voor ouders die bereid zijn om hun opvattingen openlijk met hen te bespreken en te onderzoeken. Ze zetten zich vaak af tegen de waarden en opvattingen van hun ouders. Maar uiteindelijk hebben ze veelal dezelfde waarden en opvattingen als hun ouders als ze ouder zijn. Ze geloven vaak dat ze de wereld moeten en kunnen veranderen.

Hoe kan je omgaan met onbeschoft en onbeleefd gedrag?

  • Geef aandacht aan gedrag dat je bevalt en geef je puber hier complimenten voor.
  • Blijf kalm en geduldig. Dit is niet altijd eenvoudig. Voor sommige ouders helpt het om zich een situatie te herinneren toen ze zelf tiener waren en tegen de standpunten van hun ouders ingingen.
  • Stel huisregels op en bepaal de grenzen. Pubers moeten leren om hun gedrag aan te passen aan verschillende situaties. Als je puber thuis/op school onbeschoft en onbeleefd is beslis dan welk gedrag acceptabel is en maak tijd vrij om dit samen met hem te bespreken. Zeg duidelijk en kalm wat het probleem is.
  • Ondersteun regels met consequenties. Als het onbeschofte gedrag aanhoudt, herhaal de vraag dan niet, maar verbindt er een logische consequentie aan. Een voorbeeld van een logische consequentie voor onbeschoft taalgebruik is het staken van het gesprek.
  • Als het probleem aanhoudt overweeg dan een gedragscontract op te stellen. Je kan bijvoorbeeld de regel instellen dat je kind op een beschaafde manier zijn mening geeft zonder vloeken of ander onbeschoft taalgebruik. Er moeten passende beloningen zijn voor het naleven van het gedragscontract en logische consequenties voor het niet naleven ervan. Zo kan beter gedrag worden beloond met meer gebruik van de telefoon of het kijken van een film.

Eenzaam

Ben jij wel eens eenzaam? Ik wel. En ik denk iedereen wel eens op zijn of haar manier. Er zijn verschillende “vormen” van eenzaamheid. Maar wat is eenzaamheid, wat betekent eenzaamheid?

Volgens google.

Eenzaamheid is je niet verbonden voelen. Je ervaart een gemis aan een hechte, emotionele band met anderen. Of je hebt minder contact met anderen dan je zou willen. Negatieve gevoelens gemis, leegte, zinloos en helaas ook lichamelijke en psychische klachten.

De eenzaamheid die ik wel eens voel, ja ook ik voel me soms eenzaam, is, wanneer je bijvoorbeeld iets kwijt wil, iets vertrouwelijks, wat je niet zo één, twee, drie aan iemand vertelt. Er zijn zaken die je vanwege het vertrouwelijk karakter niet aan iedereen vertelt. Stel je eens voor, dat je vertrouwen geschaad wordt. Dit zijn momenten waarop ik wel eens zou willen dat ik alles er gewoon uit zou kon gooien. Lekker geen blad voor de mond nemen. Het gewoon zeggen/doen. Maar nee dat gaat hem niet worden. Ik moet zeggen gelukkig ervaar ik dit niet vaak. Er is een selecte groep die soms mijn shit aanhoort. Alleen zijn ze niet altijd beschikbaar. Een andere vorm van eenzaamheid is die wanneer je in een menigte staat, onderdeel daarvan bent, maar toch met niemand contact hebt. Sommige mensen hebben dat. Deels omdat men verlegen is en niet makkelijk contact maakt, anderzijds omdat men alleen daar is en dus ook niet makkelijk in gesprek is. Ben je in gezelschap, dan maakt de menigte niets uit. Nu valt dit allemaal nog mee, want daar kan aan gewerkt worden en helemaal geïsoleerd hoef je niet te raken.

Maar de eenzaamheid, wat ik in ieder geval echte eenzaamheid noem, is die waarbij men echt alleen is. Geen contact heeft met niemand. Ik kan me er niets bij voorstellen, maar goed het bestaat helaas. Men woont alleen, gaat hooguit misschien een keer naar de huisarts of andere zorgbehoefte. Soms zelfs dat niet. Hoe vaak (het is alweer even geleden), horen we niet dat iemand al een tijd dood in huis ligt.

Werd diegene dan niet gemist? Soms is het ook zo dat de eenzame mensen (om het beestje maar een naam te geven) ook geen contact willen.

Van de week op het nieuws werd in Amerika iemand teruggevonden na, 30+ jaar. In blakende gezondheid gelukkig. En wat bleek hij, hij dacht, dat zei hij, dat hij niet gemist zou worden, hij deed er niet toe voor zijn omgeving zei hij. Wauw, dacht ik toen. Wat zal die man zich toen rot hebben gevoeld.

We hebben ook nog de oudjes, de senioren. De oudjes die hun huis niet meer uitkomen, omdat ze niet mobiel zijn bijvoorbeeld. Omdat ze geen contact hebben met familie, vrienden kennissen noem het maar op. Ik zie ze wel eens voor hun ramen zitten, kijken naar de voorbijgaande mensen onder andere kinderen die naar school gaan. Regelmatig zwaai ik naar een vrouwtje, Hennie heet zij. Lijkt me niet fijn zo je senioren dagen te slijten.

Mensen, er zijn ook nog de eenzame mensen die allerlei klachten ontwikkelen ten gevolge van die eenzaamheid. Laten we naar ze omkijken. Laat ze niet alleen.

Een praatje/babbeltje, gaat soms nergens over, maar je laat diegene op dat moment wel met een fijn gevoel achter. Eerlijk gezegd moet ik er niet aan denken dat ik zo eenzaam en alleen mijn oude dag moet slijten.

Hennie vertelde mij onlangs dat zij nu echt helemaal alleen is, haar laatste broertje was overleden. Zoals zij zei: helemaal alleen op de wereld”.

Eenzaamheid, ben jij wel eens eenzaam?

Je kind voorbereiden op een ziekenhuisbezoek

Als jullie deze blog lezen, ben ik net geopereerd aan mijn rug. Omdat ik een tijdje uit de running zal zijn, heb ik deze blog van te voren geschreven. Omdat ik in mijn hoofd zo bezig was met de voorbereiding van de operatie, in combinatie met mijn werk, kon ik niet zo snel komen tot een onderwerp. Tot ik het opeens wist: hoe bereid je je kind voor als je als (groot)ouder binnenkort naar het ziekenhuis moet? Een nieuw onderwerp voor mijn blog was geboren!

Maar hoe bereid je je kind eigenlijk voor als je naar het ziekenhuis moet? Of je partner? Moet je je kind wel voorbereiden als je bijvoorbeeld een operatie moet ondergaan? Het antwoord is ja maar. Want het hangt van de leeftijd van je kind af. Als we het hebben over baby’s, dan is het uiteraard lastig om je kind verbaal voor te bereiden. Maar is je kind wat ouder, dan is het wel verstandig je kind voor te bereiden op een ziekenhuisbezoek. In deze blog vind je enkele tips:

  • Vanaf ongeveer een jaar oud, kun je je kind voorbereiden op een ziekenhuis bezoek van jezelf of een andere naaste. Is je kind nog een peuter of kleuter, dan kan je samen met je kind een boek lezen met het thema ‘ziekenhuis’. Probeer dicht bij de belevingswereld van je kind te blijven: maak het niet té ingewikkeld en houd het kort.
  • Als je enkele dagen weg bent, is het voor kinderen vaak moeilijk om met het concept tijd om te gaan. Maak samen met je kind een ‘ik-kom-terug-uit-het-ziekenhuis-kalender’. Op deze manier maak je het visueel voor kinderen.
  • Als je kind er moeite mee heeft dat je er even niet bent, leg je lievelingsshirt in zijn/haar bedje of maak er een kussensloop van. Een fotootje in hun slaapkamer kan ook helpen.
  • Als je kind vraagt wat er precies gaat gebeuren, kan je een grote tekening van een poppetje maken en aan de hand van een tekening uitleggen waar de artsen een en ander gaan doen.
  • Bereid je kind ook voor op je thuiskomst en wat ze wel of niet kunnen doen. Wellicht kan je ze een tijdje niet optillen of kan je even niet bukken. Misschien lig je wel een tijdje op een bed in de woonkamer. Blijf dit ook herhalen zodat ze het niet vergeten.

 

Een medische ingreep is voor jou als ouder al niet fijn maar kinderen maken vooral een onzekere tijd mee. Ze kunnen moeilijk begrijpen wat er precies gaat gebeuren. Daarom is begeleiding gewenst en belangrijk.

Heb je behoefte aan opvoedtips of opvoedadvies? Dit kan door een mail te sturen naar info@parenthing.nl. Op de Parenthing Facebook pagina worden ook regelmatig opvoedartikelen geplaatst.

Ik ben Vanessa. Mijzelf, moeder, zus(je), dochter, tante, vriendin, vrouw, orthopedagoog en werknemer van.. Daarnaast heb ik een eigen bedrijf. Ik heb 1 studerende en 2 jonge kinderen en houd van schrijven. Mijn kinderen, maar vooral het leven maken dat ik mij geïnspireerd voel om- vooral op een luchtige manier- verhalen te schrijven. Minimaal 3 keer per maand plaats ik een nieuwe blog op de site http://ikbenouder.nl  of op de Facebookpagina opvoedblogsikbenouder.

 

Als je kind (mogelijk) anders is

Mijn beste vriendin werkt op een kinderdagverblijf. Regelmatig hebben wij het over verwachtingen die ouders hebben en kinderen waarbij mogelijk ‘iets’ mee is. ‘Iets’ tussen haakjes want ieder kind is uniek en ieder kind ontwikkelt zich in zijn eigen tempo. Als trainer van opvoedcursussen hoor ik ouders regelmatig hun kinderen vergelijken met hun andere kinderen, neefjes of nichtjes, de kinderen van hun vrienden. Meestal omdat zij zich zorgen maken: “mijn kind is 1½ en praat nog stééds niet, terwijl mijn oudste al met 12 maanden zijn eerste woordjes zei”. Of “mijn dochter is zó druk, ze kan nooit rustig een puzzeltje maken maar haar nichtje kan gerust 20 minuten achter elkaar een tekening inkleuren. Heeft mijn kind misschien ADHD?”.

Als orthopedagoog kom ik meestal in de lucht als er zorgen zijn rondom de ontwikkeling van kinderen. Termen als ADHD, autisme, hoogbegaafdheid, ADD, hoog gevoeligheid, LVB, dyslexie, dyscalculie en OCD zijn voor mij normale termen. Het zijn echter ook etiketten die vrij snel op kinderen geplakt worden. Ik ben en blijf een voorstander van het volgende: het is niet altijd nodig om kinderen te testen en ze een etiket te geven.

Want ieder kind ontwikkelt zich op zijn of haar eigen manier. Niet ieder kind is (gelukkig) hetzelfde. En ja, er zijn kinderen die wellicht anders zijn. Die zich anders ontwikkelen. Misschien sneller gaan dan de rest van de klas. Of juist langzamer. Drukker zijn dan de rest. Of juist stil en teruggetrokken zijn.

Dit kan ouders ongerust maken. En onzeker. Ik adviseer ouders meestal het volgende:

  • Andere ouders geven meestal (ongevraagd) goed bedoelde adviezen. Besef je dat geen enkel kind hetzelfde is. Probeer daarom je kind zo min mogelijk te vergelijken met een ander.
  • Maak je je zorgen om de ontwikkeling van je kind, bespreek je zorgen dan met je eigen jeugdverpleegkundige of jeugdarts van het consultatiebureau. In de meeste gemeenten loopt de zorg van de jeugdgezondheidszorg door tot je kind 18 is.
  • Sinds enkele jaren zijn de gemeenten verantwoordelijk voor alle vormen van jeugdhulp. Het kan zijn dat je bij je gemeente moet aankloppen wil je een doorverwijzing naar bijvoorbeeld een psycholoog of een orthopedagoog.
  • In veel gemeenten bestaat Integrale Vroeghulp (IVH). IVH zijn expertiseteams voor het jonge kind (0-7 jaar). Op de site van IVH vind je meer informatie, ervaringen van ouders en filmpjes met meer informatie.

 

Heb je behoefte aan opvoedtips of opvoedadvies? Dit kan door een mail te sturen naar info@parenthing.nl. Op de Parenthing Facebook pagina worden ook regelmatig opvoedartikelen geplaatst.

Ik ben Vanessa. Moeder, zus(je), dochter, tante, vriendin, vrouw, orthopedagoog en werknemer van.. Daarnaast heb ik een eigen bedrijf. Ik heb 1 studerende en 2 jonge kinderen en houd van schrijven. Mijn kinderen, maar vooral het leven maken dat ik mij geïnspireerd voel om- vooral op een luchtige manier- verhalen te schrijven. Minimaal 3 keer per maand plaats ik een nieuwe blog op de site http://ikbenouder.nl  of op de Facebookpagina opvoedblogsikbenouder.

 

 

Bevrijd uit een zombie bestaan

Tja, wat weet je ervan?
Ik denk het vaak als ik verhalen lees over moderne slavernij.
Het is zo’n totaal andere wereld. Niet mijn wereld. Want kijk mij hier nou. In de trein, met een laptop voor me, een beker thee van de kiosk en achter me twee vrolijk lachende studenten. Leven als slaaf – wat weet je ervan?

En toch. Soms lijkt het of ik er ineens iets meer van begrijp. Of dan ineens doordringt dat die wereld van slavernij niet een andere wereld is, maar dezelfde wereld ik waar ik nu met de trein doorheen zoef. 

Laatst gebeurde het toen ik las over Thaiyamma, een jonge moeder die als slaaf op een houthakkers bedrijf in Zuid-Azië moest werken. Het was of ik ineens een klein stukje voelde van hoe diepdonker haar wereld was. 

De eigenaar van het houthakbedrijf waar Thaiyamma werkte, stond bekend als ‘het beest’. Vrouwen randde hij vaak aan, mannen sloeg hij geregeld in elkaar. Thaiyamma vertelde: “Dromen had ik niet meer. Omdat ik gewoon niet meer kon dromen. In de jaren dat wij vastzaten als slaaf, leefden wij als zombies. We waren als dode mensen die nergens meer aan konden denken. Aan de toekomst denk je niet. Het leven dat je leidt, is niet meer van jezelf.”

Je eigen hart, wat weet je ervan?
Waarom blijft het de ene keer zo hard, zo koud, zo ongevoelig voor leed van anderen?
En waarom kan het een andere keer ineens opengaan, meevoelen, bewogen zijn…? 

Ik begrijp er niks van. Maar ik weet wel dat als er harten geraakt worden, er grootse dingen kunnen gebeuren. Dat een hart dat hier bewogen raakt, elders kan leiden tot een immense verandering. Van een zombie bestaan naar vrijheid. 

Thaiyamma werd bevrijd, omdat er hier in Nederland mensen waren die geraakt waren door haar leed. Wat begrepen zij nou écht van het diepe leed dat Thaiyamma doormaakte? Genoeg om bewogen te raken.

Meer ontdekken over het leven van Thaiyamma? Bekijk hier een video over haar: http://go.ijmnl.org.pages.services/thaiyamma/?ts=1542797704645

Gertjan de Jong werkt als storyteller bij IJM Nederland, zie ook www.ijmnl.org.

 

Straal op jouw manier!

 

Sociale media vol met persoonlijke foto’s, van vakantiekiekjes tot fiere 1 september schooltassen… We laten alles online zien aan anderen. Als je collega of vriendin vraagt hoe je reis of eerste schooldag was, dan antwoord je met een glimlach. ALS ze het je al in je gezicht vragen, want alles staat toch al op het net te lezen?

“Hoe gaat het met je?” Is een vraag die tegenwoordig onderschat wordt. Want durven we daar nog eerlijk op te antwoorden?

 

Maskers en filters worden gebruikt om er perfect uit te zien. Er wordt ons een beeld voorgeschoteld van hoe alles zou moeten zijn. Maar wat is perfect? Die perfectie kan voor jou iets helemaal anders betekenen, dan voor iemand anders. Er zijn zoveel mensen die met de massa meelopen, de laatste trends willen na apen, en er alles aan doen om in het juiste hokje te passen. Maar is dat wel altijd zo aangenaam?

Ik ben Coco, en ik pas niet in één vakje. Vandaag spring ik zo, en morgen dans ik op een andere manier. Ik heb een mening en ik laat die horen. Omdat ik daar recht op heb. Ik mag zijn wie ik ben, ik mag mezelf zijn! En jij ook! Samen zijn we allemaal uniek, en we stralen op onze eigen manier!

 

Liefs, Coco

 

 

Lees en schrijf mee op onze blog:

Een foto vol herinneringen

De vakantie op Kos was een mooie herinnering.
Terug in Nederland zou ik een grote verandering in mijn leven meemaken.
Ik moest hier dingen voor doen die buiten mijn comfortzone lagen.
Achteraf ben ik wel trots dat ik dit heb gedaan.

Deze herinnering wilde ik vasthouden.
Dit heb ik gedaan door een vakantiefoto af te drukken en op te hangen in mijn huis.

 

Je kan kan kiezen voor foto op canvas en voor foto op hout .
Ik koos voor canvas.
Bestellen gaat heel simpel!
Je kiest je foto uit en vervolgens de afmeting van het doek.
Ze laten tevens een voorbeeld zien hoe het oogt in een woonkamer, zo weet je of je de juiste foto hebt gekozen.
Wil je alsnog een andere foto op het doek laten afdrukken? Dan kan je dit wijzigen!
Het doek werd snel bezorgd en was heel goed verpakt tegen beschadigingen.

De foto is heel mooi geworden.
Het lijkt een levensecht schilderij.
De foto is gemaakt toen we in een bergdorpje waren, om de mooie zonsondergang te aanschouwen.
Dankzij Topdoek.nl kan ik elke dag terugdenken aan een mooie vakantie die centraal staat voor hele mooie veranderingen in mijn leven.

Hebben jullie ook leuke herinneringen die je graag terugziet in een foto, welke je op een mooie plek in je huis kan ophangen?

Zie linkjes voor foto op canvas en voor foto op hout 

 

The weekend

Ik houd er niet van in hokjes geplaatst te worden. Maar eerlijk gezegd was dit een prima hokje. Een activiteit bestemd voor dit hokje paste wel bij mij. Een verwen dag voor vrouwen 55+. En ik ben 55+.
Een hokje, toch? Nou zei ik overleggend met mezelf, meteen maar aanmelden.

Wie wil er nou niet verwend worden. Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb mij aangemeld.
Een vrije vrijdag, laat de boel (thuis) lekker de boel en breng jezelf naar de verwen dag en laat het gebeuren.
Lekker flexie gekleed. Gehuld in een bloemige lange rok, T-shirt, met on top een kort spijkerjasje.
Dit alles fietsend op witte sandaaltjes met op de neus een zonnebril naar de verwen dag.
Het weer was prima, dus de planga (bril in straattaal) kon.
Je kon kiezen tussen een aantal activiteiten.
Tot mijn grote teleurstelling mocht je (ook vanwege het grote aantal aanmeldingen) maar 1 activiteit kiezen.
Dan maar de voetmassage. Die voeten hadden extra aandacht nodig vanwege een andere avond activiteit. Maar de stoelyoga kwam toch nog vrij, waardoor ik ook die maar tot mij heb genomen.
Stoelyoga kende ik nog niet, maar prima te doen en good for body and soul. Zo heb ik het ten minste ervaren.

De voetmassage, zeker voor herhaling vatbaar. Het is dat er iemand wat kwam vragen (moet eigenlijk niet kunnen), want ik was werkelijk “weg”. Nog net niet (gelukkig) tegen snurken aan.
Deze dag was echt leuk voor de 2 activiteiten die ik heb kunnen ervaren, maar ik denk toch dat het meer iets voor de nog wat oudere vrouw, en (sorry) wellicht de zich wat eenzamer voelende oudere vrouw.
Niet om deze verwen dag en haar organisatie te kort te doen, maar ik denk dat die dames (weer sorry voor het hokje) meer aan hun trekken komen.

Met een goodiebag nam ik afscheid van dit hokje en toog ik op mijn fietsje, vederlicht wel richting huis, to change clothes voor the next activity. Joselyne Brown in concert @ Kwaku. Daar kan ik kort over zijn. Het Kwaku Festival (tot 4 augustus 2019) blijft een feest van herkenning van o.a. oude bekenden.
Soms ontmoet je er ook nieuwe “bekenden”. Gezellig, lekker eten, lekker druk, swingend genoten van de mensen met en om mij heen.
Joselyne Brown, tja kan ik dus kort over zijn, misschien tijd om de microfoon aan de wilgen te hangen.

Het was een Kwaku weekend. Zaterdag met microfoon in de hand getogen naar de bigisma dei (senioren dag) waar ik senioren mocht interviewen over hun mooiste moment(en) op dit festival en uiteraard ook wat ze van deze activiteit vinden. Mooie verhalen. Duidelijk is wel dat de senioren de organisatie van deze dag geweldig vinden en er elke keer weer naar uit kijken. Er werd gelachen, gegeten (uiteraard) en gedanst. And then there was Sunday. Sunday @ Kwaku is my day.
Na een voetbalwedstrijd bezocht te hebben, speed up richting Kwaku. Bijna 60, maar los gegaan op R & B alsof je 18 bent. Heerlijk! Alles en iedereen kan aan zijn/haar trekken komen.
I did my best. Eten, drinken, mensen ontmoeten, chillen en ook weer dansen. Na zo een weekend, zondagavond brak naar huis gestrompeld, want tja, die voetmassages was nu toch wel uitgewerkt. Arme voetjes. Douchen en naar bed, want maandag (vandaag) roept de ”baas” weer.

Nu fris en fruitig weer aan het werk. Druk weekend? Hell no, it was great. Uit ervaring weet ik dat niet iedereen het zo fijn heeft gehad dit weekend en de komende tijd is het maar afwachten. Wat dat betreft loopt het leven raar. Take care you  guys!

De zomer komt er weer aan

Het is juni en dat betekent dat de vakantieperiode er weer aan begint te komen of inmiddels al is begonnen. Zelf woon ik in West-Friesland en beginnen wij ook dit jaar weer laat met de zomervakantie. Als (ortho)pedagoog maar vooral als moeder valt het mij rond deze tijd meestal op dat kinderen- maar vaker nog de ouders- toe zijn aan rust en minder verplichtingen met hun gezin. Niet meer verplicht vroeg opstaan, haasten om op tijd op school te zijn of rijden naar voetbalclubjes en/of zwemles. Toch hoor ik vaak ook dat vakanties niet altijd even leuk zijn voor de ouders omdat hun kinderen zich opeens anders gaan gedragen. In deze blog geef ik uitleg hoe dat kan komen en geef ik jullie enkele tips mee. 

  • Kinderen leven het best op de 3 ‘R’ regels: rust, regelmaat en reinheid. Dit houdt onder andere in dat kinderen het fijn vinden als ze weten wat hen te wachten staat, hoe hun dag eruit komt te zien en dus weten waar zij aan toe zijn. Het leuke van een vakantie is juist dat de dag zal lopen zoals het loopt; geen verplichtingen en geen vaste afspraken. Betekent dit dat je als ouder nooit op vakantie kan omdat er dan minder regelmaat is? Zeker niet! Gelukkig zijn kinderen erg flexibel en kunnen ze over het algemeen goed omgaan met veranderingen.
  •  Heb je een vlieg- of autovakantie geboekt? Zorg ervoor dat je kind wat te doen heeft. Als kinderen zich vervelen, kunnen ze lastig gedrag gaan vertonen. Goed voorbereiden kan daarom helpen. Enkele tips: kleine goedkope cadeautjes los inpakken die ieder uur opengemaakt kunnen worden, ‘ik zie-ik zie-wat jij niet ziet’ spelletjes met je kinderen spelen, memory spelen of een filmpje downloaden op je tablet of telefoon. 
  •  Soms vallen kinderen moeilijk in slaap op een logeeradres. Het kan helpen als ze iets vertrouwds van hun eigen bedje of slaapkamer bij zich hebben. Dit kan hun lievelingskussensloop, hun eigen nachtlampje of hun vertrouwde voorleesboek zijn.  
  • Het is natuurlijk leuk om zoveel mogelijk te zien en te doen als je op vakantie bent. Houd er echter rekening mee dat kinderen snel overprikkeld kunnen raken. Probeer daarom niet téveel in één dag te doen en probeer het aantal activiteiten te verspreiden.  
  •  Ook op vakantie zijn er regels waar kinderen zich aan moeten houden. Blijf consequent reageren als er wat gebeurt wat niet mag. Een vakantie mag geen reden zijn dat er geen regels en consequenties zijn. 
  • Blijf complimenten geven. Het opvoeden van onze kinderen houdt nooit op en ook op vakantie vinden kinderen het prettig om complimenten te ontvangen. 
  • En als laatste maar zeker niet de minst belangrijke tip: geniet van je vakantie en van elkaar. Blijf goed voor jezelf zorgen en ook op vakantie verdien je het om iets leuks voor jezelf te doen. 

Wil je meer opvoedtips of opvoedadvies? Dit kan door een mail te sturen naar
info@parenthing.nl. Op de Parenthing Facebook pagina worden ook regelmatig opvoedartikelen geplaatst.

Ik ben Vanessa. Moeder, zus(je), dochter, tante, vriendin, vrouw, orthopedagoog en werknemer van.. Daarnaast heb ik mijn eigen bedrijf Parenthing. Ik heb 1 studerende en 2 jonge kinderen en houd van schrijven. Mijn kinderen, maar vooral het leven maken dat ik mij geïnspireerd voel om- vooral op een luchtige manier- verhalen te schrijven. Minimaal 3 keer per maand plaats ik een nieuwe blog op mijn site http://ikbenouder.nl  of op de Facebookpagina opvoedblogsikbenouder.  info@parenthing.nl. Op de Parenthing Facebook pagina  

Angsten bij kinderen

Angsten horen bij de normale ontwikkeling van kinderen. Het komt veel voor in de kindertijd en het hoort dus bij het opgroeien van kinderen. Maar hoe ga je als ouder hiermee om? In deze blog lezen jullie meer over veelvoorkomende angsten bij kinderen, waarom kinderen angstig kunnen zijn en ontvangen jullie enkele tips.

Ieder kind is anders.

Omdat ieder kind anders is, betekent dit ook dat ieder kind gebeurtenissen en gevoelens anders ervaart. Dat betekent dat het ene kind wat heftiger kan reageren op angsten, terwijl het andere kind niet zo snel bang zal zijn. Belangrijk is om als ouders kinderen te ondersteunen in het omgaan met hun angsten en om hun gevoelens serieus te nemen.

Welke angsten komen veel voor?

Je ben angstig als je je zorgen maakt over wat allemaal kan gebeuren of dat je je bedreigd voelt. Het is een heftig gevoel waar je lichaam op reageert. Kinderen die ergens bang voor zijn kunnen gaan huilen, gillen of naar hun ouders toe rennen. De meest voorkomende angsten bij jonge kinderen zijn het bang zijn voor:

  • harde geluiden, waaronder onweer, sirenes of een stofzuiger
  • het alleen zijn of zonder een ouder te zijn
  • het donker
  • vreemden
  • dieren
  • monsters
  • om hun haar te wassen
  • om te poepen op de wc.

Hoe kan je hier als ouder mee omgaan?

  • Neem de angst van je kind serieus. Zeg niet tegen je kind dat hij zich ‘aanstelt’ of het nergens voor nodig is om bang te zijn. In de beleving van het kind is er namelijk wél wat aan de hand.
  • Probeer zelf het goede voorbeeld te geven. Vaak geven wij een angst onbewust door aan onze kinderen, bijvoorbeeld een angst voor een vliegtuigvlucht, spinnen of een hond. Probeer zelf rustig te blijven.
  • Dwing je kind niet om een hond te aaien of toch met het licht uit te slapen maar moedig je kind juist aan om er anders mee om te gaan.
  • Zorg voor positieve benoemingen, bijvoorbeeld: “de wolken botsen”.
  • Realiseer je dat het gewenningsproces stap voor stap gaat. Werk zoveel mogelijk met het geven van complimenten en bijvoorbeeld een beloningssysteem.
  • Leer je kind manieren om met spannende en enge situaties om te gaan. Stimuleer je kind om zelf oplossingen te kiezen die hij leuk vindt die zullen helpen.

Het kan een tijdje duren voordat een kind over zijn angst heen is. Soms roept een angst zulke heftige gevoelens bij een kind op dat een kind er last van ondervindt. Dan is het verstandig om professionele hulp in te roepen.

Wil je meer opvoedtips  of opvoedadvies?  Dit kan door een mail te sturen naar info@parenthing.nl
Op de Parenthing Facebook pagina  worden ook  regelmatig opvoedartikelen geplaatst. 

Ik ben Vanessa. Moeder, zus(je), dochter, tante, vriendin, vrouw, orthopedagoog en werknemer van.. Daarnaast ben ik net mijn eigen bedrijf begonnen. Ik heb 1 studerende en 2 jonge kinderen en houd van schrijven. Mijn kinderen, maar vooral het leven maken dat ik mij geïnspireerd voel om- vooral op een luchtige manier- verhalen te schrijven. Minimaal 3 keer per maand plaats ik een nieuwe blog op mijn site http://ikbenouder.nl  of op de Facebookpagina opvoedblogsikbenouder.