Berichten

Ondernemen en zichtbaarheid

Jagen op Unicorns
Toen ik nog een klein meisje was, was ik echt een klein schattig dromertje, al zeg ik het zelf.
Urenlang heb ik vroeger op mijn kamer gespeeld met poppen en barbies. Ik was tevens dol op het bouwen van zandkastelen in mijn dagdromen. Zonder dat andere mensen het door hadden was ik aan het rijden op unicorns en joeg ik op zeemeerminnen. Naast het jagen op ingebeelde wezens, had ik ook nog een andere hobby, ik was namelijk dol op het schrijven van gedichten en kleine verhalen.

Vele dagboeken heb ik volgeschreven over denkbeeldige vriendjes en heimelijke liefdes. De passie voor pen en papier is altijd een deel van mij gebleven. Al schrijvend heb ik vele gebeurtenissen in mijn leven verwerkt. Lezen is ook altijd een hele grote hobby obsessie van me geweest. Ik was vroeger elke dag wel iets aan het lezen. Als ik even niet thuis wilde zijn dan ging ik snel naar de bibliotheek.

Wanneer mijn moeder mij als kind niet kon vinden, belde ze naar de bibliotheek en vroeg ze aan de medewerkers of ze mij naar huis wilde sturen, want het eten stond klaar. Ja, het ging vrij ver. Net als bij het schrijven en het jagen op unicorns, kon ik me bij het lezen volledig terug trekken in een andere wereld, heerlijk vond ik dat.
Als kind al was ik heel erg gesteld op mijn privacy en mijn fantasie wereld. Het bood me veiligheid.

 

Schrijversdroom
Op een bepaald moment in mijn leven ben ik van het lezen van boeken overgestapt naar de liefde voor de laptop en mijn smartphone. Ik lees nog steeds boeken, maar helaas lang niet meer zo veel als vroeger. Als ik wil ( en tijd heb) kan ik nu wel urenlang heerlijk scrollen op pinterest, youtube filmpjes bekijken en artikelen lezen op blogs. Ongeveer 7 jaar geleden kreeg ik de droom om ook een blog te starten, maar altijd legde ik deze droom naast me neer.

Mijn leven is saai

Ik ben een computer dummy

Ik heb geen materialen

Ik heb geen geld

Er zijn al duizenden blogs

Het gaat niemand iets aan wat ik denk, doe en voel

Ik durf mijn baan niet op te geven

 

Maar de belangrijkste:

Ik wil eigenlijk helemaal niet gezien worden.

Ik kon me absoluut niet voorstellen dat ik mijn leven op internet met anderen zou gaan delen. Wat een inbreuk op je privacy, huuuh! Ik had toen ook nog te veel vragen, onduidelijkheden en onzekerheden om zelf een persoonlijke website te starten. Toch bleef de droom altijd sluimerend op de achtergrond.


“I was sleeping on my dream and it made me unhappy.”

Dromen vermijden
Een droom of een creatief idee uit angst vermijden kan het voordeel hebben dat je niet aan de slag hoeft en je hoeft jezelf niet kwetsbaar op te stellen, maar het heeft ook veel nadelen om je dromen on hold te zetten. In mijn geval zorgde het ervoor dat ik me altijd een beetje verloren voelde. Het was niet goed voor mijn mentale gezondheid. Ik deed veel, maar het gaf me nooit een voldaan gevoel.

Een website starten? Ik ben zo technisch als een net doodgeslagen mug, dus ik zag het vooral gewoon niet gebeuren. Uiteindelijk twee jaar geleden heb ik een domeinnaam aangemaakt en ben ik aan de slag gegaan met iemand die mij stap voor stap hielp met een website en na een tijdje oefenen kon ik technisch gezien aan de slag….

Maar het heeft nog een jaar geduurd voordat ik aan mijn netwerk durfde te vertellen over mijn website en mijn ondernemersplannen. Ik ontdekte een verborgen ‘talent’: zichtbaarheid-angst. Het unicorn-jagende meisje in mij kwam ineens weer naar boven.  De volwassen vrouw die ik dacht dat ik was, werd overvallen door angsten aangedreven door het verleden.

 

“Als ik zichtbaar gelukkig ben dan word dit van mij afgekapt.”

Totdat ik ineens, mede dankzij andere succesvolle ondernemers,  die mij hebben begeleid hierbij, realiseerde dat dit een enorm belemmerende overtuiging was die me overal  bij het ondernemen zou gaan belemmeren. Want laten we eerlijk zijn, het belang van Social Media en ondernemen is REAL.
Samen met een therapeut heb ik hier aan gewerkt. Mijn verleden had mij zo geprogrammeerd dat ik gewend was dat mooie dingen van mij afgepakt werden, vanwege jaloezie en angst van anderen. Ik was gewend me kleiner te maken en me aan te passen om ‘gedonder thuis’ te voorkomen.

Iemand wacht op jouw lef
De grootste les die ik heb geleerd op het gebied van zichtbaarheid en mijzelf authentiek profileren is dat je meer impact maakt dan je zelf doorhebt. Elke keer als ik op mijn persoonlijke Facebook pagina op enter druk, om een bericht te plaatsen,  krijg ik uit een onverwachte hoek een reactie, dat mijn verhaal of foto met verhaal iemand geraakt heeft. Een bepaald talent heb je niet voor niks. Mensen zitten zeer zeker te wachten op wat je te bieden en te vertellen hebt. Delen heeft er voor gezorgd dat ik ook goede dingen aantrok en voor de mindere dingen die op mijn pad kwamen leerde ik mijn grenzen duidelijk aan te geven.

Mantra 
Ik leerde mijzelf aan om er helpende overtuigingen tegenover te stellen. Ik ontwikkelde een soort van mantra met uitspraken als: ‘Ik ben in staat mijzelf te beschermen, ik kan op mijzelf vertrouwen en ik laat niemand mij vertellen wat ik wel of niet kan, ik verdien geluk, en the universum got my back’.
Zichtbaarheid en authenticiteit is super spannend. Je kun afgewezen worden op wie je bent, maar een groter risico is dat je niet begint en dat je grootste angst werkelijkheid wordt, namelijk, je faalt.
Jezelf laten zien is de moeite waard, omdat het iemand anders aanmoedigt om hetzelfde te doen.


“I was sleeping on my dream, but I am awake now”


Liefs, 
Marina

Als startend creatief ondernemer schrijf ik me een slag in de rondte, vol enthousiasme bereid ik me voor op de komst van mijn tweede kindje en daarnaast probeer ik ook nog eens alle ballen hoog te houden als super-housewife. Tegelijkertijd doe ik mijn best tijd te maken voor voldoende netflix-tijd.

En dan ben je “zomaar” ondernemer

Mijn reis in het ondernemers avontuur….

Sinds ik “zomaar ineens” ondernemer ben, gebeuren er allemaal nieuwe dingen. Dingen die ik nooit had mogen dromen, en waarvan ik niet had gedacht dat ik het zou kunnen. Zoals het schrijven van een BLOG.

Het doel van mijn blog is te laten zien dat je echt kan shinen als je jouw droom waar kan en mag maken.
Het gaat met vallen en opstaan en vooral doorgaan, energie vinden en energie halen uit wat je doet, je niet laten down praten door mensen en vooral in jezelf geloven.

Mijn droom begon in 2015 op het moment dat ik mijn eigen natuurlijke, lichte, steile wimpers liet verlengen d.m.v wimperextensions.  Ik opende mijn ogen na de behandeling en keek in de spiegel. OMG!! Ik weet niet wat ik zag!! Dit waren mijn mooie blauwe ogen maar dan met langere wimpers en ga ik elke ochtend ook opstaan, met die begeerde frisse wakkere mascaralook.

Ik voel mijn gelijk fabulash en keek de hele autorit terug uit Laren, alleen maar in dat achter kleine uitkijk spiegeltje. Ik draaide hem zelfs schuin zodat ik het nog beter kon zien.

Dit gevoel wilde ik delen met andere vrouwen. Je ogen zijn toch het eerste waarmee je contact maakt….. ja oké….. over het algemeen dan!

Een maand later zat ik vol goede moed in de wachtkamer om de opleiding wimperextensions te volgen. Ik ben er klaar voor, want hoe lastig kan het nu zijn……… uhhmmm tja toch wat lastiger dan ik dacht….maar ach……. je leert ook niet in 1 dag lopen.
Ik hou vol en ging flink “oefenen” en het feit dat ik maar door blijf oefenen is voor mij een teken.

Het eerste half jaar op vriendinnen geoefend en via via kwam er zo nu en dan een “klantje”…maar om nou te zeggen ik heb een goed lopende salon …….. NO WAY maar die kriebel was er.

Een half jaar later kon ik een kleine ruimte gebruiken samen met een vriendin, het was niet helemaal wat ik wilde uitstralen maar het was wel mijn ruimte.

Ik liet mijn eigen wimpers inmiddels verlengen in een salon in Almere. Op een dag stond de eigenaresse van de salon op de voicemail… vette prank dacht ik want waarom wilde zij mij erbij hebben?!  Een beetje wantrouwig belde ik terug, maar ze was serieus. Het was zo druk dat ze wilde uitbreidden en mij als persoon er graag bij wilde. Nou dat betekende het einde van mijn eigen ruimte, wat toch stiekem jammer was.

Ik begon naast mijn huidige baan waar ik 24 uur per week een dienstverband heb ook 3 dagen in haar salon te werken. Best pittig.
Toen wij ( mijn gezin) besloten om ons huis te verkopen en om een ander huis aan te kopen, werd het mij te veel.

De drukte in de salon, het schuldgevoel dat ik niet 3 volle dagen in de salon aanwezig kon zijn om haar salon verder te laten groeien en toch ook die kriebel ”dit is wat ik ook wil, maar dan voor mijzelf”

Ik besloot te stoppen. Ik informeerde mijn klantjes en gaf er een paar de optie om te blijven of om eventueel vanuit mijn huis hun wimpers verder bij te houden, maar dan alleen de vaste klantjes. Ik was dan ook niet van plan om nieuwe klanten aan te nemen.

Vol verbazing gingen ze mee….. …Dat is een leuk compliment, want ze konden er ook voor kiezen in de salon te blijven.

Vanuit huis “salon”houden vond en vind ik voor mij niet werken en zo kwam het dat ik bij een oude bekende in haar hairstyling salon mocht zitten. Wéér die stap opzij, want het is wederom iemand anders zijn droom.

Daarom besloot ik te reageren op een advertentie die ik al een maand eerder had gelezen, het was 16.50 uur toen ik het makelaars kantoor belde, terwijl ik van het station naar huis liep. Vanaf toen is het balletje gaan rollen en deze rolt nog steeds……………………..

Sinds januari 2017 heb ik dan eindelijk mijn eigen salon MY DAILY LASHES in Almere-Stad het voelt goed! Maar ook nieuw en onbekend, want ondernemen is een vak apart.

Volgende maand vertel ik waar ik tegen aanloop, als moeder, vrouw, vriendin, dochter, werknemer en zelfstandige. Want het lijkt allemaal zo FABULASH maar je moet er wel echt voor willen gaan en er ook best veel voor laten.

Voor meer informatie klik hier!