Berichten

Waarom een sterke vrouw (niet) om hulp vraagt

Wat is dat toch dat wij vrouwen het moeilijk vinden om om hulp te vragen wanneer we het zwaar hebben?

Voor mij is het inmiddels jaren geleden dat ik na 2 miskramen de keuze maakte om mijn wens voor een tweede verder onvervuld te laten. Dat klinkt simpel, maar dat was het niet. Ik had het er bij tijd en wijle knap moeilijk mee en zat helemaal niet lekker in mijn vel. Toch probeerde ik gewoon door te gaan.

Achteraf gezien had ik hulp toen goed kunnen gebruiken, maar op dat moment vond ik dat ik het zelf moest doen dus vroeg ik niet om hulp.
Door de jaren heen ben ik hierin (tijdens mijn opleiding tot psychosociaal therapeut, terwijl ik dat zelf totaal niet zag aankomen) stap voor stap geheeld. En nu zie ik veel vrouwen in hun eentje worstelen met hun pijn en verdriet rond miskramen en een (nog) onvervulde kinderwens. Maar ook buiten mijn expertise valt het me op dat veel vrouwen niet om hulp vragen als ze het moeilijk hebben.

Je vraagt niet om hulp omdat je sterk moet zijn

Je schuift het voor je uit en probeert het weg te stoppen. Omdat je vindt dat je sterk moet zijn. Omdat je er nu geen tijd voor hebt.
Maar vooral omdat je bang bent dat het verdriet je overspoelt als je er bij stil gaat staan. Dat je ‘instort’. Omdat je niet wilt huilen en jezelf ‘zwak’ vindt als je om hulp vraagt.
Dus hou je je emoties eronder.

Maar weet je, op deze manier maak je van je emoties een hogedrukpan. En door het weg te stoppen stop je ook een stuk van jezelf weg. Want ook je fijne emoties komen niet meer onder het deksel uit en zo ontneem je het jezelf om voluit te leven.
Je bent als het ware aan het autorijden met de handrem erop. Dan kom je wel vooruit, maar je moet het gas wel dieper intrappen. En dat kost je veel energie. Zoveel dat je er zelfs een burn-out van kunt krijgen.

Even terug naar die hogedrukpan. Als je er niet af en toe wat stoom uitlaat, knalt de deksel er ineens af en dan overspoelt het je inderdaad. Maar zo hoeft het niet te gaan.
Het helpt om er op momenten die je zelf kiest er wat stoom uit te laten, dat vermindert de druk. En als je niet weet hoe mag je daar hulp bij vragen. Alleen hebben we dát vaak niet geleerd.
Maar waarom zou je jezelf geen hulp gunnen? Het kan echt makkelijker en je hoeft er niet in je eentje mee te worstelen.

Om hulp vragen is geen zwakte

Het is normaal dat je niet alles zelf kunt. Je gaat toch ook naar de slager of de supermarkt voor je vlees en je boodschappen? Koopt schoenen in de winkel. Laat je haren knippen door de kapper. Omdat je dat zelf niet kunt. Hoe komt het dan dat je denkt dat je het zelf moet kunnen als het om je psychische gezondheid gaat?
Je hoeft niet alles zelf te doen en het hoeft ook niet in 1x perfect te zijn, je mag oefenen. Lopen hebben we ook allemaal geleerd met vallen en opstaan… en af en toe een helpende hand om aan te lopen.
Je bent niet ‘zwak’ als je om hulp vraagt. Het zien van waar je hulp bij kunt gebruiken is juist een hele sterke eigenschap.

Gun jezelf hulp

Heb jij een miskraam gehad of is je kinderwens [nog] onvervuld en heb je het daar soms moeilijk mee? Ik help je er graag bij, want je hoeft het niet alleen te doen.
Hier lees je alles over de manieren waarop ik je kan helpen om je pijn en verdriet te helen. Gun jezelf hulp, ook als je het moeilijk hebt op andere gebieden.
Je bent het waard.

Irene Otto

Ik ben Irene Otto en ik help vrouwen die een miskraam (of meerdere) hebben gehad of die hebben moeten kiezen om een zwangerschap af te breken, om die ervaring te helen.
Zodat je ervaart dat je er niet alleen voor staat, dat je weet hoe je kunt omgaan met alle emoties, met je omgeving en hoe je weer sterker door het leven kunt, zónder weg te hoeven stoppen wat je is overkomen en hoe het je raakt.

Website: www.praktijkjanna.nl
FB pagina: https://www.facebook.com/PraktijkJanna/
Twitter: https://twitter.com/Janna_PSB
Instagram: https://www.instagram.com/irene.otto/
Lees ook het artikel Een kind is geen kind? van Irene

Ik mag niet ziek zijn, want ik ben onmisbaar!

Iedere vrouw heeft weleens dat gevoel: “Ik mag niet ziek worden. Want daar heb ik geen tijd voor.” Is het een taboe om dit luidop te zeggen? Vandaag geef ik het toe: Ik heb geen tijd om ziek te zijn of pijn te hebben!
Ik ben er zeker van dat veel vrouwen dit zullen gaan herkennen. Hier enkele situaties die voor veel vrouwen herkenbaar kunnen zijn:

 

Zelfstandig:

Je beheert een eigen zaak, een vereniging, een project waar jij als hoofdrolspeler alles doet draaien. Andere mensen in het bestuur die een positie onder jou hebben luisteren naar jouw opdrachten en bevelen. Je bent onmisbaar. En dan kan het je niet riskeren om (langdurig) ziek te vallen. Want jouw bureau heeft jouw leiderschap en aanvoering nodig.

 

Het moederschap:

Of je nu een job hebt of fulltime huismoeder bent. Of je nu alleenstaande bent of vast hangt aan een andere halve trouwboek… Het huishouden en de opvoeding van je kinderen heeft je nodig!

Denk maar aan die eerste maanden waar je kersverse baby’tje borstvoeding of flesvoeding nodig heeft… Of de troostende mama’s liefde wanneer kindlief huilt om een enge droom… Samen huiswerk maken, of de tiener gaan ophalen na zijn eerste schoolfuif…

Er zijn zoveel situaties waarin een mama figuur echt onmisbaar is.

In het huishouden ben je niet alleen nodig om de vuile sokken van onder het bed op te rapen. Maar je staat bv in voor de gezonde eetgewoontes van je kind. Je leert ze daarnaast ook beleefdheid en respect voor anderen bij…

 

Werkzaam in een team:

Als je een job hebt ben je lid van een team, een organisatie. Ook daar ben je onmisbaar. Want met je contract te tekenen ben je een werknemer geworden die taken uitoefent in zijn functie. Val je ziek dan moeten anderen je vervangen, dan gaan andere teamleden je werk overnemen en draaien zij extra uren. Als er niet genoeg collega’s zijn om jouw uren op te vangen door jouw ziekte… Dan kan je je daar schuldig om voelen. Maar je gezondheid gaat voor.

Ook daar kan je denken: ik mag nu niet ziek vallen!

 

Onmisbaar?

Welke omstandigheid dan ook, je kan echt als zelfstandige, als mama en als vrouw het gevoel krijgen dat je onmisbaar bent. Ziek vallen past dan echt niet in de tijdlijn. Maar soms moet je jouw gezondheid op de eerste plaats zetten! Je mag jezelf niet achteruitschuiven, want op den duur ga je eraan onderdoor en ben je helemaal kapot. Doorgaan op je laatste reserves geeft op het einde van de rit een nog dieper dal om uit te klimmen. Wacht niet totdat je depressief bent of medicatie moet nemen, maar neem af en toe de tijd om rust voor jezelf in de lassen. Rust voor je lichaam, maar ook rust voor je hoofd!

Ziek zijn is geen schande, het kan iedereen overkomen! Je mag het gevoel hebben dat je onmisbaar bent, maar weet dat je er niet alleen voor staat! Er staan mensen om je heen die hulp kunnen aanbieden en je mag die echt wel aanvaarden! Je collega, je man of je grootmoeder. Het is geen schandaal om ziek te zijn en om hulp te schreeuwen. Het is niet erg om jezelf even op de eerste plaats te zetten.

Lieve vrouwen, zelfstandigen en mama’s: je mag ziek zijn!

 

Silvy