Heeft geld karma?

Geld loopt als een rode draad door mijn leven. Dat begon al toen ik een jong meisje van 5 á 6 jaar was.
Van mijn pleegouders kreeg ik dagelijks een kwartje (0,25 cent). Aangezien ik toen nog geen waarde van geld kende ging ik achteloos met mijn bezit om. Vaak was ik mijn geld “kwijt” en was het door anderen gevonden. In mijn tiener jaren en ook toen ik als jong volwassene aan het werk ging was ik nog steeds achteloos, zelfs roekeloos met geld. Mijn allereerste baan was in het Bankwezen en daar zat ik letterlijk in het geld.

In de loop van die jaren verdiende ik een aardig salaris en geld kwam en ging. De problemen ontstonden op het moment toen ik een eigen huis kreeg. Ik wilde gelijk een ingericht huis maar had nooit gespaard.
Ik besloot een lening aan te vragen. Die ik zonder problemen kreeg. De eerste maanden was de aflossing geen probleem. Maar nu was ik verantwoordelijk voor mijn vaste lasten én ook een lening. Ik had geen enkele ervaring met budgetteren, het was zelfs niet bij mij opgekomen. Zo modderde ik elke maand door. Op een of andere manier zorgde ik wel dat mijn vaste lasten op tijd betaald werden maar die lening zat als een blok om mijn been.

Toen ontstaande er achterstanden, maar ik bleef op de zelfde manier leven. Uitgaan, kleding kopen, reizen want je moest natuurlijk laten zien dat je het goed had. Op een gegeven moment kwamen er meer schulden bij. Ik kwam ontzettend in de knel maar bleef nog steeds op de zelfde voet leven.
In een helder moment besloot ik dat het niet zo langer kon en besloot hulp te vragen. Hulp van instanties kreeg ik niet want ik had een baan en mijn schulden waren niet problematisch. Ik had ook één schuld van ongeveer 200,–guldens. Ik had al diverse aanmaningen ontvangen van een incassobureau. Ik dacht ach, het zal niet met zo’n vaart lopen en “vergat” deze betaling. Toen kreeg ik een brief dat een deurwaarder, binnen 8 dagen betalen of volgt beslag legging. Ik piepte nu wel, want inmiddels waren de tekorten op mijn rekening flink hoger geworden. Het kwam helemaal niet bij mij op om hulp aan mijn ouders of andere familie te vragen. Want dan moest ik uitleggen dat ik met mijn goede baan én goed salaris niet met geld kon om gaan. Ik schaamde mij ontzettend en voelde mij naïef .

Op die bewuste dag ging ik gewoon aan het werk. Toen ik thuis kwam was de deurwaarder inderdaad langs geweest. Mijn deur was opengebroken, weer een extra kostenpost en ik moest naar het politiebureau om mijn nieuwe sleutels op te halen. Daarna besloot ik wel serieus aan de slag te gaan met mijn schulden. Aangezien ik zelfs niet wist hoe groot mijn schuld was moest ik eerst alle post netjes openen en ordenen. Ik maakte een overzicht met al mijn inkomsten en mijn uitgaven, mij allereerste budgetplan. Daarna kon ik bepalen wat mijn aflossingscapaciteit zou worden. Het heeft mij 3 jaar gekost zonder hulp van instanties maar alle schulden werden netjes afbetaald.
De clue van mijn verhaal is, op het moment dat ik met toewijding en respect met mijn geld begon om te gaan vielen alle hindernissen weg. Dus ja, ik geloof in geldkarma, als jij de waarde van geld niet kan appreciëren zal geld jou ook niet appreciëren!

Kijk voor meer informatie over mijn workshops: budgetteren, geldkarma en mijn boek Geld is je Vriend op mijn website www.reniamers.com

Renia Mers


0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie