Bumpy roads

Het was weer een hectische maand. In de wereld van finance staan de werkzaamheden aan het einde van het jaar in het  teken van financiële begrotingen, audits en data die moet worden aangepast naar een nieuw jaar.

School staat in het teken van het afronden van het semester. Binnenkort beginnen de vakken recht, dat voor mij synoniem staat aan blokken in wetboeken. Een theetje en een fleecedeken zullen me zeker goed gaan doen. En misschien moet ik nu toch echt die onesie gaan aanschaffen. Maar eerst even stappen met de meiden dit weekend.

Gisteren gaf ik voor een zeer kritische docent en twee medestudenten een presentatie over een onderzoek dat ik heb gedaan bij mijn werkgever. Deze dient als generale repetitie voor eenzelfde presentatie die ik ga geven aan de directie en de Raad van Bestuur…niet de minste mensen.

Ik ben nu twee maanden werkzaam bij mijn nieuwe werkgever. Hoe langer je in een bedrijf werkt, hoe meer inzicht je krijgt in de verschillende verhoudingen. Werken met de top is niet altijd een effen weg.

De financiële begrotingen waar ik verantwoordelijk voor ben, zorgen voor de nodige stress. Je hebt te maken met deadlines, kostenreductie en prognoses over de toekomst. Je hebt te maken met de top die op basis van jouw input zijn of haar verhaal moet verdedigen.

Dat laatste zorgde deze maand voor wat discussie. Degene aan wie ik input aanleverde was niet tevreden. Het was hem niet geheel duidelijk. Het was te veel financieel.

Hoewel ik het vervelend vond dat hij hier door zijn verhaal niet goed genoeg kon verdedigen werd ik ook getriggerd, door iets wat hij zei: ik was te veel een financial. Mind you, ik ben pas 6 jaar werkzaam in Finance, waarvan 3 jaar in een zwaardere rol.

Wie had dat ooit gedacht? Ik heb een bedrijfskundige achtergrond en ik werd nu toch echt een financial genoemd.

Neemt niet weg dat ik de directeur de afgelopen dagen heb zien rond lopen met het gezicht van een oorwurm. Dat gaat vast weer goed komen. Ik heb nooit gezegd dat het makkelijk zou gaan…de road is bumpy.

In mijn functie zijn we, als adviseur aan directie en bestuur, niet altijd de brenger van positief nieuws. Een rol waar ik soms erg aan moet wennen, maar die evident is.

De afgelopen weken ben ik in het diepe gesprongen, heb ik gezwommen om niet kopje onder te gaan en ben er gespierder uit gekomen. Nee, ik heb niet de makkelijkste baan. Maar wel een waar ik met plezier naar mijn werk ga en mijn bijdrage met passie wil leveren.

Ik heb een leidinggevende en directieleden die in mij geloven en ik geloof in mezelf. Ik ben er misschien nog niet helemaal, maar ik kom er wel. En die bumps die neem ik dan wel voor lief….nobody said it’s gonna be easy.

Xxx

Jubes

Meer van mijn avonturen lees je op http://www.djoebs.nl

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie