Week van het geld

Week van het geld

In de week van 25 tot 29 maart was het de week van het geld georganiseerd, met als titel “Ben jij een held met je geld?”. A.S.R. Verzekeringen heeft met het NIBUD een training ontwerpen met onderwerp: Hoe financieel bewustzijn ben je als ouders? Bedoeld voor kinderen van de basisschool en het MBO. Ik juich dit soort initiatieven toe daar er nog een taboe heerst over het bespreekbaar maken van geldzaken. Financieel bewustzijn zou ingebed moeten zijn in het onderwijs.

Ouders kunnen zo wie zo vanaf jongs af aan hun kinderen spelenderwijs leren hoe met geld om te gaan. Kinderen financieel opvoeden is iets wat slim en nuttig is. Tijdens deze workshop viel het op dat er in het algemeen weinig aandacht aan financieel bewustzijn wordt besteed. Praten over geld is niet chique, is niet hip of cool. Wij als volwassen praten nooit over onze salaris want dat is “not done” Ik heb me weleens afgevraagd waarom?
Mag je niet trots zijn op de waardering van je prestaties?. Of is er schaamte over het feit dat je niet “succesvol” genoeg ben? Of ben je een ”Loser” in de ogen van anderen als je weinig verdiend?

Als kind hebben mijn ouders nooit geldzaken met mij besproken, gevolg dat ik nooit goed geleerd hebt met geld om te gaan. Mijn dochter maakte ooit een opmerking: “Als je geen geld hebt kan je toch pinnen” Kinderen zijn praktisch dus heb ik gelijk een rekening geopend met pinpas en haar stap voor stap geleerd hoe het werkt. Moeders, hoe voeden jullie je kind financieel op?
Geef jij ze zakgeld?, hoeveel, wanneer, vanaf welke leeftijd, mogen zij hun zakgeld naar eigen inzicht uitgeven of moet er gespaard worden.
Hoeveel moet er gespaard worden, moeten zij een tegenprestatie leveren voor hun zakgeld? Op welke leeftijd mogen ze een bijbaantje nemen?.
Ik bijvoorbeeld, mocht als kind geen bijbaan hebben maar kreeg plaats extra zakgeld van mijn ouder. Voor mij was dat toen een gemiste kans om effectief kennis te maken met de waarde van geld. Wellicht is mijn belangstelling voor geldzaken daar ontstaan.

Hoe staat het met jouw financiële bewustzijn?. Bron: het NIBUD

  • Hoeveel zakgeld krijgt een 11 jarige gemiddeld per week? Minder of meer dan €1, 80?      Meer dan € 1,80 nl tussen € 2,– en € 2,30
  • Op welke manier krijgen de meeste middelbare scholieren hun zakgeld? Contant of Digitaal?
  • Digitaal
  • Wat doen basisschoolkinderen als zij te weinig geld hebben voor wat zij willen? Extra geld vragen van de ouders of Sparen? Sparen
  • Wie denken vaker dat geld gelukkig maakt? Jongens of Meisjes? Jongens
  • Wie is volgens scholieren hun belangrijkste gesprekspartner op het gebied van geldzaken? Ouders of vrienden? Ouders

Jong geleerd is oud gedaan, mensen die als kind thuis hebben geleerd met geld om te gaan:

  • Kunnen makkelijker rondkomen
  • Hebben minder betalingsachterstanden
  • Hebben minder betalingsproblemen
  • Sparen vaker
  • Vertonen verantwoorder aankoopgedrag

Jong geleerd is oud gedaan:

Van de consumenten die niet van hun ouders hebben geleerd om met geld om te gaan, heeft: 48% Betalingsprobleem.

Van de consumenten die van hun ouders hebben geleerd om met geld om te gaan, heeft: 41% Moeite met rondkomen.

Zo te lezen is er nog veel werk aan de winkel om jongeren financieel bewust te maken! Gun je kind een zorgeloos toekomst en breng geldzaken ter sprake.

Heb je zelf moeite met geldzaken? Je kan bij mij terecht voor het volgen van een budgetcursus. Neem een kijkje op mijn website www.reniamers.com Je mag mij altijd benaderen met vragen.

Sweet Steps en tot de volgende keer.

Groet,

Renia Mers

Visceraal Vet. Meten is Weten!

Lichaamsvet. We hebben het allemaal wel in meer of mindere mate. En dat is maar goed ook. Moet je je eens voorstellen als je geen lichaamsvet zou hebben. Dat zou je leven simpelweg veel ingewikkelder en pijnlijker maken. Niet kunnen lopen bijvoorbeeld omdat je dan geen “schokkendempers” hebt of niet kunnen zitten omdat je dan geen “kussentje” hebt om het contact met je botten op te vangen.

Als het om lichaamsvet gaat onderscheiden we twee soorten:

  • Onderhuidsvet
  • Visceraal vet

Onderhuidsvet zit direct onder de huid en zit o.a. rondom de buik, bovenbenen, heupen en billen. Dit vet onder de huid is niet of nauwelijks gerelateerd aan ziektes.

Met visceraal vet is dat anders. Visceraal vet wordt ook wel orgaanvet genoemd. Dit vet zit om je organen, z.a. hart, maag, lever, darmen en is een bescherming voor de organen. Als er teveel vet rondom je organen zit vormt dit een gevaar. Dit soort vet is doorgaans veel gevaarlijker dan onderhuidsvet.

Echter, een te hoog visceraal vetniveau komt niet alleen voor bij mensen met een maatje meer. Een bekende therm hierbij is: TOFI en betekent: Thin on the Outside, Fat on the Inside. Visceraal vet is n.l. niet zichtbaar!

Waarom is het visceraal vet gevaarlijk?
Als er teveel vet rondom de organen zit komen ze in gedrang en kunnen dan niet meer goed functioneren. Daardoor kunnen gezondheidsklachten ontstaan. Denk daarbij aan:

  • Chronische ontstekingen
  • Verhoogd cholesterolgehalte
  • Insuline resistentie
  • Diabetes Type 2
  • Verhoogde bloeddruk
  • Hart- en vaatziekte

Wat kun je doen om het visceraal vet  te verminderen?

  • Gebruik goede vetten., z.a. kokosolie en olijfolie. Vetten zijn een belangrijke bron van vitamine A, D, E, en K
  • Omega-3 is een belangrijke vetbron. Het staat bekend als een goede opschoner. Het komt voor in vette vissoorten, z.a. makreel, haring, maar ook in een goede visolie capsule.
  • Vermijd zoveel mogelijk gemaksvoeding en toegevoegde suikers. Transvetten ontstaan doordat plantaardige oliёn worden gehard en dan in gefrituurde en bewerkte producten verwerkt worden.
  • Bij teveel aan suikers blijft de alvleesklier steeds opnieuw insuline aanmaken. Zolang er insuline in ons bloed blijft circuleren kunnen we geen vet afbreken.
  • Gebruik roomboter in plaats van margarine of halvarine. Hierin zijn plantaardige oliёn gehard en zijn daardoor transvetten ontstaan.

Wat is een goede viscerale vetwaarde?
Om te bepalen of je een goede viscerale vetwaarde hebt kun je dit laten meten. Bij een viscerale vetwaarde minder dan 12 dan hoef je je geen zorgen te maken. Is de vetwaarde groter dan 12, dan loop je een verhoogd risico op het ontwikkelen van eerder genoemde gezondheidsklachten.

Je kunt de waarde meten met een goede weegschaal die deze waarden aangeeft. Heb je die niet dan kan je het laten meten bij een gezondheids-/voedingscoach in je omgeving.

Woon je in de provincie Flevoland dan kun je bij mij de waarde gratis laten meten.

Felicia Mau-Asam
Orthomoleculair Voedings- & Detox Coach
www.essentiallifestyle.nl

Wat is het belang van budgetteren?

Money will buy a pretty good dog, but it won’t buy the wag of his tail
Josh Billings.
Budgetteren gaat niet alleen om geld, cijfers, optellen en aftrekken , maar ook om inzicht krijgen, bewustwording, plannen maken en vooral om keuzes maken. Misschien vreemd om te lezen maar daar draait het om bij geld zaken. Weet jij wat er maandelijks in en uit gaat? Hoe hoog je salaris is tot op de cent? Hoeveel je exact maandelijks uitgeef? Wat zijn je precieze inkomsten en uitgaven, je jaarlijkse vaste lasten?. Over het algemeen weet jij wel ongeveer wat je maandelijkse vaste lasten zijn maar nu de rest nog. Wat gaat er in de “Black Box”? Waar geef jíj je geld aan uit?. Gaat het op aan kleding, uitgaan, hobby’s, kinderen, boodschappen, cadeautjes, huishouden, scholing ect ect.

Waarom is het belangrijk om dit te weten? Je banksaldo geeft wel of niet een disbalans aan. Als dat zo is, hoe ga je om met deze realiteit? Negeer je het of ga je aan de slag. Vaak denkt men pas aan budgetteren op het moment dat het fout gaat, op het moment als er geen overzicht is of men geen uitweg heeft. In het uiterste geval pas op het moment dat men door omstandigheden gedwongen wordt in actie te komen. Wat doe je op het moment dat je disbalans groter en groter wordt? Spreek jij je spaargeld aan of het spaargeld van de kinderen? Of heb je misschien niet eens spaargeld? Wat heb je nodig om in actie te komen? Het is belangrijk om daar achter te komen om jouw in staat te stellen deze disbalans te neutraliseren.

Budgetteren betekent eerst je inkomsten en uitgaven in balans te hebben. En dan kan je vervolgens het overschot voor andere doeleinden aanwenden. Alles wat niet in balans is geeft frictie, dat geldt dus ook voor je budget. Om er achter te komen waar je geld aan uitgeeft is het belangrijk om je geldstroom in kaart te brengen. Hoe je dat doet is voor ieder verschillend. Zoek uit wat welke methode bij jouw past, de uitkomst kan confronterend of heel verrassend zijn. Wat belangrijk is dat je alles, tot op de cent in de kaart brengt. Vervolgens besluit je bij elke post wat je er mee wilt of kan doen. Een goed budgetplan maken kost tijd, dat heb je niet in één keer gedaan. Een goed plan vraagt maandelijks aandacht omdat er elke keer verschuivingen ontstaan. Een goed plan verschaft je altijd de benodigde overzicht van je financiën .

Dat overzicht heb je nodig om je toekomst te kunnen plannen. Hoeveel financiële ruimte heb ik om deze plannen te realiseren? Daarom is het essentieel om naast een goed budgetplan ook doelen te hebben. Korte, middellang en lange termijn doelen zodat jij jouw vorderingen kan meten. Doelen zijn niet statisch dus als een doel niet aan je verwachting voldoet kan je het altijd bijstellen. Met dit inzicht heb je de mogelijkheid en keuze om het anders te doen. Het besluit om dingen te veranderen is opzicht de grootste stap die je kan maken. Vergeet niet dat jíj de gene bent die bepaald wat én hoe welke zaken je wilt veranderen. Dus dames pak pen en papier en ga ontdekken. Ontdek wat voor moois je budgetplan jouw te bieden heeft. En wellicht is het de beste besluit ”ever” en ga voortaan je maandelijks met plezier aan de slag!

Enthousiast geworden en wil je ook mijn budget workshop volgen? Bezoek eens mijn website www.reniamers.com
Tot volgende maand.
Warme groet en Sweet Steps,
Renia Mers

Event agenda april 2019

Vrijdag 12 april
Netwerklunch VOEB
Het maakt niet wat je bent:
Een ondernemer, een starter, iemand met een goed idee of iemand die verder wilt groeien in haar baan.
We kunnen het niet alleen!
Vrijdag 12 april is het zover en dan is er weer een netwerklunch!
Op deze middag kan je lekker sparren met andere onderneemsters en wie weet wat je voor elkaar kan betekenen.
Tijdens de heerlijke lunch geeft Marisa van Velzen een presentatie over “Verleiden vs. vertrouwen: Eerlijke marketing die goed voelt”.
Na afloop krijg je een goodiebag mee! Klik voor meer informatie hier.



Vrijdag 12 april
Festival Zoet bij Stadslandgoed de Kemphaan-Almere

Festival Zoet bij Stadslandgoed de Kemphaan – Almere Er komt een voorjaarseditie van het Festival der Zoete Verleidingen op Stadslandgoed de Kemphaan in Almere. Van vrijdag 12 t/m zondag 14 april is het drie dagen genieten voor taartenbakkers en zoetekauwen. Er is veel variatie, van huisgebakken taartjes tot bakspullen, de beste koffie- en theesoorten, ingrediënten, chocolade, serviesgoed, bakboeken en jams.Voor meer informatie klik hier.


Donderdag 18 april
Jaarlijkse Wiesje Brunch
De Jaarlijkse brunch is na een jaartje terug van weggeweest. We gaan er weer tegen aan en hopen weer veel geld in te zamelen voor de mensen met dementie in Suriname.
Voor meer informatie klik hier.

Donderdag 18 april
Secretaressedag 2019 – Jij bent de toekomst!
Op donderdag 18 april is het Secretaressedag. Ook dit jaar organiseren we in Flevoland weer een middagbijeenkomst ter gelegenheid van Secretaressedag!
De rol van de managementondersteuner blijft zich ontwikkelen. Waar men eerst nog dacht dat technologische en digitale ontwikkelingen de ondersteuner overbodig zouden maken, weten we nu dat het vak door deze invloeden in rap tempo innoveert.Voor meer informatie klik hier.

Vrijdag 19 april
Gratis workshop Stoeien met wordpress-over Gutenberg en meer!
Een leerzame workshop (of webinar, zie verderop) die voor u als aankomend / gevestigd ondernemer of website verantwoordelijke, een stevig fundament legt om WordPress en zijn ins en outs goed te begrijpen.
WordPress zal (en is al vanaf versie 5 en hoger) over gegaan naar een geheel nieuwe manier van werken. Veel mensen zijn hier nog niet mee vertrouwd en ook ondersteunt uw website thema deze nieuwe manier van werken vaak nog niet. Tijdens deze training presenteren we hier een oplossing voor.Voor meer informatie klik hier.

Vrijdag 26 april
Co-work ochtend
Je hebt je voorgenomen om deze ochtend aan je onderneming te werken.
Je zit met een kopje thee of koffie voor je laptop en dan vraagt je kind om je hulp.
Daarna denk je eraan om snel dat wasje in de wasmachine te stoppen.
En als je eindelijk weer zit krijg een whatsapp bericht en voordat je het weet zit je een half uurin een whatsapp gesprek.
Voordat je het weet is de ochtend om en je hebt niks aan je onderneming gedaan.
Herkenbaar?
Hoe ga je dit oplossen?
25 april organiseert Vrouw op eigen benen een “Samenwerkochtend” in Almere.
Drie uurtjes waarin ondernemers op een locatie samen zitten en aan hun eigen ding werken.
En als je vastloopt zijn er ondernemers waar je advies aan kunt vragen.Voor meer informatie klik hier.

Wil je dat jouw evenement of workshop geplaatst word in de event agenda van Vrouw op eigen benen?
Stuur dan een mail naar info@vrouwopeigenbenen.nl


.









Als een marionet aan een touwtje

“Het lijkt wel of ik niet meer kan genieten, alles voelt grauw. Mijn hele lijf voelt zwaar en ik blijf maar piekeren. Over de rekeningen, over de kinderen. Dat begint al als ik wakker word. Daarna lukt het eigenlijk niet om mijn bed uit te komen om aan de dag te beginnen…”

Emoties en gevoelens zijn een reactie van je lichaam op wat er gebeurt. Of nog specifieker: emoties zijn een reactie op jouw perceptie op wat er gebeurt en dat voel je in je lichaam. Angst en boosheid zorgen er bijvoorbeeld voor, dat er extra adrenaline aangemaakt wordt. Hierdoor versnelt je hartslag en wordt het bloed naar je ledematen gepompt: je bent klaar om te vechten of te vluchten. Je denkvermogen vermindert en je spijsvertering wordt stil gelegd.

Ook door te denken aan een bepaalde situatie reageren je hersenen door hormonen af te geven. Voor je brein maakt het geen verschil of iets echt gebeurt of alleen in je gedachten. Binnen een nanoseconde worden in beide gevallen chemische stofjes losgelaten die je je goed of juist heel slecht kunnen laten voelen.

Stel je voor dat je op een zondagmiddag aan je keukentafel zit. Voor je staat een bord met hapjes en je partner heeft een glas heerlijke port voor je ingeschonken. Op de achtergrond hoor je je lievelingsmuziek. Het leven is goed! Ineens denk je aan het gesprek met je leidinggevende dat voor morgen op de agenda staat. Je voelt je mond droog worden en er ontstaan een gevoel van beklemming op je borst. Je trek in de hapjes is meteen verdwenen. Je zit nog steeds gewoon aan je eigen keukentafel, op een zonnige zondagmiddag. Je hersenen hebben echter signalen af gegeven waardoor jij je opgejaagd en gestrest voelt. De sensaties in je lichaam volgen je gedachten zonder dat je daar echt invloed op uit kunt oefenen. Je lijf reageert op je gedachten als een marionet aan de hand van de poppenspeler.

Denk nu maar eens aan die fantastische vakantie van een aantal jaar geleden. Voel hoe de warmte van de zon je huid verwarmt en snuif nog eens goed de geur op van het bos of de zee. Misschien zie je het plaatje van het hotel wel voor je en hoor je de vogels zingen. Voel je dat je lichaam ontspant en dat je hier vrolijk van wordt? Je zit nog steeds in je eigen huis, maar je lichaam reageert op deze positieve herinnering.

Dit is de kracht van gedachten. De kwaliteit van je gedachten bepaalt de kwaliteit van je leven. Het veranderen van gedachten kost tijd en energie. Maar het is absoluut mogelijk. Het helpt al, om voor het slapen gaan te denken aan positieve dingen. Aan mensen waar je dankbaar voor bent. Je zult zien, dat je fijner slaapt en vrolijker wakker wordt. Als je dan ’s morgens ook nog je dag begint met positieve gedachten, ziet je dag er misschien wel een beetje anders uit. Je lichaam reageert in ieder geval meteen: als een marionet aan een touwtje.

Als een dierbare overlijdt

Het leven bestaat uit geboorten en overlijdens. Helaas worden wij als volwassenen, en daarmee ook automatisch onze kinderen ooit geconfronteerd met de dood, soms ook in persoonlijke kring. Als ouders hebben wij een oerinstinct die ‘bescherming’ heet en willen wij onze kinderen verdriet en leed besparen maar hier kom je helaas niet onderuit. Ouders hebben namelijk een belangrijke taak om hun kinderen te begeleiden als een dierbare of een naaste overlijdt. In deze blog enkele tips hoe hiermee om te gaan.

  • Veel ouders strugglen met de vraag of ze hun kind wel moeten belasten met verdrietig nieuws. Aan belasten doen we uiteraard niet maar mensen overlijden. De meeste kinderen zullen daardoor ooit geconfronteerd worden met het overlijden van een grootouder, ouder, klasgenootje of een buurman/buurvrouw. Het is dus enorm moeilijk om je kind ervan te weren. De dood hoort bij het leven dus is het belangrijk dat kinderen dit ook meekrijgen.
  • Ouders willen hun kinderen geen extra verdriet bezorgen en verbergen hun emoties voor hun kinderen. Emoties horen echter bij het leven en kinderen leren van hun ouders. Het is niet erg om je emoties te laten zien aan je kind en om ook te benoemen dat je verdrietig bent.
  • Als een dierbare overlijdt of binnenkort komt te overlijden is het goed om het nieuws kort maar bondig over te brengen. Het heeft namelijk geen zin om er een lang verhaal van de maken. Vaak weten kinderen namelijk al niet meer waar het over ging als je er een lang verhaal van maakt en als je kind behoefte heeft aan meer uitleg, zal je kind hier om vragen. Je kan vertellen dat iemand die dood is niets meer voelt en dus geen pijn heeft. Houd er rekening mee dat kinderen dingen soms erg letterlijk nemen. Vertel dus niet aan een kind dat ‘dood zijn slapen is maar dan voor altijd’, ‘doodgaan betekent dat iemand op een verre reis is en nooit meer terugkomt’ of ‘iemand dood is gegaan omdat hij zo ziek was’. Jongere kinderen maken geen onderscheid tussen ernstige en minder ernstige ziekten en kunnen bang worden bij een onschuldige griep.
  • Probeer slecht nieuws te brengen op een plek waar je kind zich veilig voelt. Dit kan thuis op de bank in de woonkamer zijn maar ook bijvoorbeeld bij jouw op schoot. Zorg voor zo weinig mogelijk prikkels (tv, tablet of telefoon dus uit).
  • Kinderen zijn heel nieuwsgierig en kunnen je soms vragen stellen waar je het antwoord niet op weet. Als ouder hoef je niet op alle vragen een antwoord te hebben. Je kan als ouder gerust zeggen “ik weet het niet maar ik denk…”. Dit antwoord is niet alleen eerlijk maar het geeft ook ruimte voor een gesprek. 
  • Besef en accepteer dat ieder kind op zijn eigen manier omgaat met verdrietig nieuws. Er is geen goed of fout. Het kan dus voorkomen dat een kind tijdens of na het horen van verdrietig nieuws gewoon weer verder gaat met spelen, sporten, het maken van huiswerk. Ieder kind gaat anders om met verdrietig nieuws.

Ten slotte geef ik graag mee dat het ook voor ouders verdrietig is als een naaste overlijdt. Deze emoties hebben ook bestaansrecht. Dat jij als ouder ook emoties hebt is een normale reactie. Probeer daarom je eigen emoties niet te verbergen voor je kinderen.

Wil je meer opvoedtips of opvoedadvies? Dit kan door een mail te sturen naar
info@parenthing.nl. Op de Parenthing Facebook pagina  worden ook  regelmatig opvoedartikelen geplaatst.

Ik ben Vanessa. Moeder, zus(je), dochter, tante, vriendin, vrouw, orthopedagoog en werknemer van.. Daarnaast ben ik net mijn eigen bedrijf begonnen. Ik heb 1 studerende en 2 jonge kinderen en houd van schrijven. Mijn kinderen, maar vooral het leven maken dat ik mij geïnspireerd voel om- vooral op een luchtige manier- verhalen te schrijven. Minimaal 3 keer per maand plaats ik een nieuwe blog op mijn site http://ikbenouder.nl  of op de Facebookpagina opvoedblogsikbenouder.  

Als het om abortus gaat zijn vrouwen geen mensen?

Een tijdje terug zag ik een bericht langskomen ‘Paus: abortus is geen mensenrecht’ en het bleef me bezighouden. Het raakt mij, als vrouw, maar ook vanuit mijn achtergrond als hulpverlener aan vrouwen die een miskraam hebben meegemaakt én vrouwen die hebben moeten kiezen om een zwangerschap af te breken.
Mijn eerste reactie is: Geen mensenrecht? Dus vrouwen worden niet gezien als volwaardige mensen?

Mag je als vrouw niet beschikken over je eigen leven?

Ook van de naam ‘pro-life’ voor de anti-abortusbeweging word ik eerlijk gezegd een beetje onpasselijk. Het is in mijn ogen discriminerend en vrouwonvriendelijk.
Impliciet wordt er geïnsinueerd dat je tegen het leven bent als je voor abortus kiest. De vrouwen die voor deze keuze komen te staan worden weggezet als hard en liefdeloos, soms valt zelfs het woord moord… Het leven van de vrouw in kwestie telt dan plotseling niet als leven?

Je kiest niet zomaar voor abortus

Het is echt geen lichte beslissing. Een abortus ondergaan is geen kies trekken, het is een verschrikkelijk dilemma. Of je nu ongepland zwanger bent geworden of dat je kindje heel welkom was en je er door prenatale diagnostiek achter komt dat je kindje een niet met het leven verenigbare aandoening heeft, het is al zwaar genoeg dat je voor de keuze komt te staan.
Iedere vrouw moet deze keuze zelf kunnen maken. In vrijheid en zonder dat het haar gezondheid of zelfs haar leven in gevaar brengt als ze tot het besluit komt dat ze deze zwangerschap wil afbreken.

Het is háár keuze, een keuze die ze nooit meer zal vergeten, die ze de rest van haar leven met zich meedraagt. Voor welke optie ze ook kiest. Of dat nu is om dit kind op de wereld te zetten of niet. De keuze heeft gevolgen voor de rest van je leven.
Een abortus raakt je diep, in je vrouw-zijn, en daar heb je je mee te verhouden in de rest van je leven.
Veel vrouwen kampen al met een schuldgevoel over hun keuze, daar mogen ze bij geholpen worden in plaats van op de stoep van een kliniek te worden aangesproken door mensen die een andere mening zijn toegedaan.

Leg je standpunt niet op aan een ander

Ik denk ook niet dat je kunt zeggen dat jij ‘dat nooit zou doen’. Iedere situatie is anders en verschillende vrouwen zullen in een vergelijkbare situatie verschillende keuzes maken. Je weet pas echt hoe het is om de keuze te moeten maken als je er zelf voor komt te staan.
Door zo hard te oordelen over abortus bereik je alleen maar dat de vrouwen die het treft in een isolement terechtkomen. Zich onbegrepen voelen. Waarom moet je een vrouw op een heel kwetsbaar moment aanvallen? Waar is dat voor nodig? Wat denk je daarmee te bereiken?

En ja, ik spreek me hard uit. En wie mij een beetje kent weet dat ik dat niet snel doe. Maar dit moet me echt van het hart. Natuurlijk mag iedereen hierin zijn eigen visie hebben, maar leg jouw standpunt alsjeblieft niet op aan een ander.
Waar het mij om gaat is dat de KEUZE vrij moet zijn.

Is jouw zwangerschap misgelopen en zoek je naar handvatten om daarmee om te gaan? Vraag dan mijn e-boek “Een miskraam. En nu? 7 inzichten die je verder helpen” aan voor informatie en tips.
En heb je een abortus ondergaan en wil je daarover praten? Neem gerust contact met me op.

Ik ben Irene Otto en ik help vrouwen die een miskraam (of meerdere) hebben gehad of die hebben moeten kiezen om een zwangerschap af te breken, om die ervaring te helen.
Zodat je ervaart dat je er niet alleen voor staat, dat je weet hoe je kunt omgaan met alle emoties, met je omgeving en hoe je weer sterker door het leven kunt, zónder weg te hoeven stoppen wat je is overkomen en hoe het je raakt.

Lees ook het artikel Hoe we samen het taboe rond miskramen kunnen doorbreken van Irene

De heilige koeien van Indonesië

Bali heeft voor mij hét perfecte klimaat. Elke dag is het rond de 28 graden, aangevuld door een verkoelend maar zeker niet té hard eilandbriesje. Toch merken we dat we hier weinig te voet doen, zelfs bij deze ideale temperaturen ontwikkel ik verbazingwekkend snel een rood hoofd compleet met zweetdruppels op de bovenlip. Dus waar we voorheen heerlijk door Eindhoven konden slenteren, van koffietentje naar restaurantje, hebben we hier een nieuw favoriet vervoersmiddel gevonden: de heilige koeien van Indonesië oftewel de brommer.  

De Balinese wegen kunnen het beste vergeleken worden met een skipiste

Brommer rijden in Indonesië vereist heel wat extreme skills, niet of nauwelijks te vergelijken met de bijzondere verrichtingen in westerse landen. De Balinese wegen kunnen het beste vergeleken worden met een skipiste. Alle wintersportliefhebbers hebben zich wel eens in bochten moeten wringen door een plotselinge voorganger op een zwarte piste. Deze skiër heeft de steilheid van de berg toch wel onderschat en heeft daardoor de gehele breedte hiervan nodig, zigzaggend en in pizzapunt af te leggen. De ogen zijn gericht op de dalafdaling en het hoofd zit al in de après-ski bar; de achterligger past zich maar aan.  

Zo ook het verkeer op Bali: alle weggebruikers zijn verantwoordelijk voor hun eigen af te leggen pad, alles en iedereen van achteren is ondergeschikt. In Nederland ben je natuurlijk ook de klos als je achterop een brommer knalt maar met als groot verschil dat dit daar niet de enige geldende regel is; verkeersborden, stoplichten, voorrangswegen en vooral mensen die zich hieraan houden, zorgen voor een redelijk veilige omgeving. Zo niet op Bali. Er worden her en der wel wat pogingen gedaan; Canggu heeft 2 stoplichten en op echt drukke kruisingen staan een soort van politieagenten agressief te fluiten. En oh ja, er wordt aan de linkerkant van de weg gereden. Mijn uiterst logische vervolgvraag “Heeft links dan ook voorrang?” was toch niet zo simpel te beantwoorden. Niemand en iedereen heeft voorrang, ook hier weer: ieder voor zich. De kunst is dus je goed te concentreren op de brommers om je heen. Hiermee kunnen namelijk verschillende dingen aan de hand zijn:

  • Voorganger slaat (vrij plotseling) af, uiteraard zonder naar achteren te kijken of dit wel een veilig moment is.
  • Knipperlicht staat (al een tijdje) aan. Voorganger kan nog een flinke periode zijn weg vervolgen, óf slaat uiteindelijk toch nog af. Grote kans dat het knipperlicht gewoon vergeten is.
  • Je wordt links ingehaald. Huh, maar we rijden toch links, dan is het toch rechts inhalen? Nee hoor, brommers komen van alle kanten.
  • Help een spookrijder! Helaas geen uitzondering. Want als je bestemming aan de verkeerde kant van de weg is,  dan is daar rijden toch zeker ook net zo praktisch.
  • De stoep wordt ingezet. De straten van Bali zijn in de stadjes zelf vrij klein en heel druk,  weinig plek dus voor brommers om in te halen. Zonde om de lege bestrating naast de weg niet te gebruiken, ook als deze niet leeg is trouwens.

Maar hoe past de auto dan in dit hele verhaal? Ten eerste zijn deze ver in de minderheid. De auto is zeer onpraktisch, er zijn bijna geen parkeerplaatsen en de gemiddelde reis duurt met de auto zeker drie keer zo lang. Er is ook maar één manier om op een weg in te voegen, aangezien geen één brommer aan een auto voorrang gaat verlenen. De truc is uiterst langzaam – lees stapvoets – de neus van de auto in de gewenste richting sturen. Alle brommers en zeldzame fietsen zullen natuurlijk gewoon in een boog om de auto heen rijden, tot het moment dat deze echt pal op de weg staat en deze volledig blokkeert. De eerst aankomende brommer vloekt een keer in zichzelf maar zal moeten stoppen. De auto heeft nu zijn plekje veroverd en kan met een slakkengang zijn weg vervolgen. Want… hier op Bali zullen deze verkeersdeelnemers altijd ondervertegenwoordigd én ondergeschikt blijven, alle kriskrassende heilige koeien van Indonesië hebben te allen tijde voorrang!

Elke Hofmans
www.reisbloggers.com
insta:@reisbloggers